Maandelijks archief: augustus 2013

col du glandon

Col du Glandon en Col du Chaussy

21 augustus 2013 – Vandaag staat de zware Col du Glandon op het programma. We hebben de top van deze berg al eerder bereikt tijdens de beklimming van de Col de la Croix de Fer, maar de Glandon zelf hebben we nog nooit beklommen.

Na een rustige ochtend fietsen we naar Saint-Etienne-de-Cuines waar de klim start. De eerste kilometers zijn heel goed te doen. Het is wel warm, maar steilere stukken worden afgewisseld met eenvoudige stukken. In Saint-Coloban-des-Villard, op zo’n 10 kilometer van de top, vlakt de berg helemaal af. Hier kunnen we nog even bijkomen, voor het tweede zware deel van de berg.

Het wordt hier erg steil en bovendien is het warm, er is nauwelijks beschutting. Tussen mooie alpenweiden fietsen we langzaam langs een riviertje naar boven. Er lijkt geen einde aan deze berg te komen. In de laatste 3 kilometers moet je nog 300 hoogtemeters overbruggen. Dan komen gelukkig de auto’s in zicht. Gelukkig, we zijn bijna boven.

Op de top maken we natuurlijk foto’s. Zelfs de Mont Blanc is te zien vanaf de top. Dan beginnen we aan de afdaling. De afdaling van de Col du Glandon is erg snel en je kunt dus gemakkelijk hoge snelheden halen. We staan zo weer beneden. Dat ging toch een stuk gemakkelijker dan de heenweg.

We besluiten dat de fietsdag nog niet ten einde is. Het dorp La Chambre ligt vlakbij de voet van de Col du Glandon en hier starten nog meer beklimmingen. We beginnen met de Col de la Madeleine. Een paar jaar eerder hebben we deze col al eens beklommen, dus we fietsen niet door naar boven. Na 5 warme kilometers zonder beschutting volgt een afslag naar de Col du Chaussy. Hoewel we eerder deze vakantie op de top van deze berg geweest zijn, hebben we deze zijde nog niet gehad.

Deze zijde is ons geheel onbekend en we weten dus niet wat ons te wachten staat. Het blijkt erg zwaar en onregelmatig te zijn. De stijgingspercentages variëren tussen 8 en 12%. Van tijd tot tijd lijkt het even gemakkelijker te worden, maar ieder ‘makkelijk’ stuk wordt ook weer opgevolgd door een erg steil gedeelte. Na vele kilometers komt dan eindelijk de top in zicht. Er volgt nog een mooie afdaling en dan is deze fietsdag toch echt ten einde. Dit was waarschijnlijk de zwaarste tocht van een twee weken durende vakantie in de Franse Alpen, maar ook zeker één van de mooiste!

Gerelateerde artikelen

col du galibier bordje

Col du Galibier

19 augustus 2013 – We zijn op vakantie in de Franse Alpen en vandaag staat de Col du Galibier op het programma. Twee jaar geleden zijn we ook al eens aan deze berg begonnen, maar toen moesten we halverwege omkeren wegens slecht weer.

Nu willen we de Galibier toch echt beklimmen en we staan om half 7 op. De tocht begint met 13 kilometer fietsen naar Saint-Michel-de-Maurienne. Dit is niet het meest interessante stuk van de tocht. Het is een drukke, doorlopende weg, maar we zijn vroeg en er zijn nog weinig auto’s. Er blijkt zelfs een soort ‘fietspad’ langs de weg te lopen. Even later staan we aan de voet van de Col du Télégraphe, we zien de top al liggen in de verte. We peddelen rustig naar boven, we moeten 12 kilometer en 840 hoogtemeters afleggen om de top van de Télégraphe te bereiken. Ook op deze col zijn nog weinig auto’s te bekennen, dat is prettig fietsen. Er is veel beschutting en het is een erg fijne klim. Steilere stukken van 9% worden afgewisseld met stukken van 6%, dit is goed te doen. Op de top van de Col du Télégraphe worden we verwelkomd door een paard en een stegosaurus van stro. We eten even wat en dan beginnen we de 5 kilometer lange afdaling naar Valloire.

Valloire

In Valloire, een toeristisch skidorp, vullen we onze bidons bij. De Col du Galibier gaat hier echt beginnen. De lucht is bewolkt, maar we gaan ervoor. De eerste kilometers zijn vrij gemakkelijk en we laten Valloire snel achter ons. Gestaag klimmen we door tot Le Plan Achat op 1968 meter. Nog 8 kilometer te gaan, maar hier begint de Galibier pas echt. De kilometers die nu nog volgen stijgen met 8 – 10%. We fietsen rustig verder, terwijl de lucht steeds verder betrekt. Het is inmiddels zwaar bewolkt. Natuurlijk geeft dit mooie uitzichten van bergtoppen die midden in de wolken hangen, maar we hopen vooral dat het droog blijft.

Regen op de Galibier

col du galibier uitzichtNaarmate we hoger komen, begint het toch wel koud te worden, dus we stoppen even om een jasje aan te trekken. Ook voelen we nu de eerste spetters. Op 1 kilometer van de top is de splitsing waar de auto’s de Galibier-tunnel kunnen nemen. Met de fiets mag je hier niet in en neem je de weg verder naar boven. Deze laatste kilometer is behoorlijk steil en het begint ook goed door te regenen. Op de top is helaas weinig te zien, er zijn enkel dikke wolken en mist, terwijl we inmiddels behoorlijk nat zijn. Snel dalen we af naar het restaurant dat zich naast de Galibier-tunnel bevindt. Hier drinken we warme chocolademelk en proberen we op te warmen. Na een tijdje lijkt het wat droger te worden en we gaan weer op weg. De afdaling over de drijfnatte weg gaat heel goed, maar het is vooral erg koud. Nat en koud. Met enige regelmaat fietsen we door een wolk heen en is het zicht erg slecht. We bereiken Valloire zonder problemen en voelen ons een ijsklompje. Gelukkig volgen er nu 5 kilometers waarin wat geklommen moet worden, terug naar de Col du Télégraphe. Niet al te steil, maar genoeg om het weer warm te krijgen.

Nadat we ook de Télégraphe afgedaald zijn, zijn we weer terug in het dal. Hier is het gelukkig een stuk warmer dan bovenop de berg. Het scheelt bijna 20 graden en we warmen lekker op. Terug op de camping nemen we een douche om de modder van onze benen te spoelen. Na een heerlijke pizza vallen we moe maar voldaan in slaap van dit avontuur.

Terug met de auto

De volgende dag is het weer een stuk beter en we besluiten met de auto terug te gaan naar de top van de Col du Galibier. De lucht is strakblauw en we hebben nu wel fantastische uitzichten. We parkeren de auto naast het restaurant waar we gisteren onszelf nog opgewarmd hebben met warme chocolademelk. De laatste kilometer lopen we naar boven. Er blijkt een orientatietafel te zijn. Hiervoor moet je nog iets verder naar boven klauteren, maar dan heb je ook zicht op alle bergen in de omgeving.

Gerelateerde artikelen

klooster montvernier

Het klooster van Montvernier

17 augustus 2013 – Na een heerlijke week fietsen vanuit een klein dorpje in de buurt van Alpe d’Huez, zijn we voor onze tweede vakantieweek in de Franse Alpen verder getrokken naar Saint-Jean-de-Maurienne. Vanaf deze plaats gaan we nog een aantal bekende en minder bekende alpencols beklimmen.

Op zaterdag 17 augustus fietsen we ons eerste rondje. We verwachten warm weer, dus we gaan op tijd op pad richting het klooster van Montvernier, het kapelletje dat je vanaf de grote weg al kunt zien liggen. Je kunt er komen door een steeds smallere weg te volgen die in 2 kilometer wel 20 haarspeldbochten telt. Eenmaal boven aangekomen, kan je te voet nog verder over een slecht begaanbaar pad om de kapel te bereiken. Het uitzicht dat je dan op de vallei hebt is deze tocht zeker waard!

Het klooster van Montvernier ligt op de beklimming naar de Col du Chaussy. Met het bereiken van de kapel ben je dus nog niet op de top van de col. Hoewel je het gevoel hebt dat je al best ver gevorderd bent, heb je in werkelijkheid pas 20% van zowel de afstand als het aantal hoogtemeters gehad. Nog een 40-50 minuten afzien totdat je de top van de Col du Chaussy bereikt. Deze col voert je door mini bergdorpjes zoals Montbrunal en Montpascal en lijkt meer op een Vogezencol (vriendelijk en groen) dan een Alpencol (ruig en grijs met hier een daar een steile afgrond). Toch wordt af en toe de weg begrenst door een laag stenen muurtje waar je niet overheen wilt duiken en je eraan herinnert dat je wel degelijk in de Alpen bent.

De laatste kilometers rijd je in een echte alpenweide en dan bereik je de top van de Col du Chaussy. Na de gebruikelijke foto’s beginnen we aan de afdaling. Het wegdek is niet super, maar het is te doen. We dalen echter niet af via het klooster van Montvernier met z’n 20 haarspelden, maar via het dorpje Hermillon. Hier is de weg wat breder, waardoor de afdaling wat makkelijker en sneller is. We fietsen terug naar de camping voor een korte, snelle lunch en dan gaan we op pad voor de tweede berg van vandaag: de Col du Mollard.

Col du Mollard

De temperatuur in de vallei is inmiddels opgelopen tot een graad of 30 en we hebben het erg warm. Gelukkig biedt de Col de Mollard voldoende beschutting. Deze col heeft weer een enorm aantal haarspeldbochten en is geheel omgeven door bos. Er staat zelfs een heerlijk briesje. Niettemin heb je meer dan 1000 hoogtemeters te overbruggen. Daarvan is een groot deel reeds beklommen als je in Albiez-le-Jeune komt. Je hebt nu 12 van de 18 kilometers gehad.

col du chaussy

De col wordt nu eenvoudiger. De stijgingspercentages worden minder en af toe is er zelfs een korte afdaling. De laatste kilometer is nog even zwaar met een stijging van 8%, maar dan bereiken we de top van de Col du Mollard. Voor de afdaling hebben we verschillende opties. We kunnen doorrijden, zodat we op de afdaling naar de Croix de Fer terecht komen, maar wij besluiten terug te fietsen naar Albiez-Montrond. Vanaf dit dorp volg je dan de bordjes naar Saint-Jean-de-Maurienne. We dalen af langs de D110 die parallel loopt met de D926 (Croix de Fer) maar dan aan de andere kant van de diepte. Het asfalt varieert van ‘net gelegd’ tot ‘toe aan vernieuwing’. Het is dus continu opletten geblazen. Toch is het een heerlijke afdaling van 16 kilometer tot we weer bij de camping aankomen. Terug op de camping nemen we een douche en gaan we lekker eten.

Gerelateerde artikelen

uitzicht klim naar col de Sarenne

Bekende cols rond Alpe d’Huez

9 augustus 2013 – Het is zover, de vakantie is begonnen, we gaan lekker fietsen in de Franse Alpen. We willen graag in één dag naar onze bestemming rijden, dus de wekker gaat vroeg. We ontbijten snel, maken een lunchpakket voor onderweg en stoppen de spullen in de auto. Om kwart voor zes kunnen we dan echt op weg en twaalf uur later zijn we, zonder al te veel oponthoud, op plaats van bestemming. We zijn in Venosc, een klein plaatsje in de buurt van Bourg d’Oisans en de Alpe d’Huez. We zetten onze tent op naast de rivier op de camping en gaan wat eten. Dan gaan we vroeg slapen. Morgen gaan we lekker fietsen.

Les Deux Alpes

‘s Ochtends is het fris, het is nog geen 10 graden en de zon komt pas rond half negen boven de bergen uit. Het warmt snel op. We ontbijten en maken dan aanstalten om op de fiets te gaan. De lucht is blauw, het belooft een mooie dag te worden. Vlak na tienen rijden we de camping af. Het eerste stuk is relaxed: we dalen zo’n 200 meter voordat we rechtsaf de N91 op draaien om naar Les Deux Alpes te gaan. Deze weg stijgt fors (7-8%) en dat hadden we niet verwacht. We doen het rustig aan, het is tenslotte pas dag 1. Dan komen we bij het stuwmeer en moeten we rechtsaf voor Les Deux Alpes. 9 kilometer met 600 hoogtemeters blijkt een prima berg te zijn om mee te starten. Boven is het druk, ook in de zomer. Het is hier een waar paradijs voor downhillers en zomerskiers. Wij kijken nog even rond in het dorpje en dalen dan weer af.

La Bérarde

Onze camping ligt in Venosc en dat is halverwege de beklimming naar La Bérarde, een doodlopende, maar mooie beklimming. Volgens de statistieken is deze klim niet al te zwaar, dus vol goede moed beginnen we aan onze 19 kilometer omhoog. Al snel blijkt dat de klim een stuk zwaarder is dan we verwacht hadden. De eerste 2 kilometer zien we steeds een stijging van ongeveer 10% op onze teller staan. Daarna wordt het gelukkig wat vlakker en hebben we tijd om van het uitzicht te genieten. Het is echt een hele mooie tocht. We zien steeds de rivier naast ons en soms hebben we zelfs uitzicht op de gletsjers hoog boven ons. Dan zien we links van ons ineens een serie haarspeldbochten langs een steile rotswand omhoog lopen. Daar moeten wij ook heen. Rustig fietsen we naar boven over de steile wegen en tussendoor nemen we de tijd om van het uitzicht te genieten en foto’s te maken. Vanaf St. Christoffe-en-Oisans vlakt de klim af en fietsen we gemakkelijk naar La Bérarde. Het is niet zwaar meer, maar het landschap is erg mooi en ruig. De wegen zijn smal, soms kunnen er geen twee auto’s elkaar passeren. La Bérarde is een paradijs voor wandelaars (er starten hier verschillende wandelroutes), maar voor fietsers is er niet veel te beleven. Na een broodje beginnen we dan ook aan de afdaling.

Alpe d’Huez

uitzicht vanaf de col de SarenneVandaag staat de beroemde Alpe d’Huez op het programma. We zijn nu al voor het derde jaar in de Franse Alpen, maar nog geen enkele keer zijn we er aan toegekomen om deze bekende col te beklimmen. Vanwege de voorspelde warmte gaan we weer vroeg op pad. Tegen 9 uur zijn we aangekomen bij camping La Cascade aan de voet van de berg. Onze hoogtemeter geeft aan dat we op 744 meter zijn. De top ligt op ruim 1800 meter, we moeten dus meer dan 1000 meter omhoog. Ondanks het vroege tijdstip zijn er toch al veel andere fietsers die de berg proberen te beklimmen. Dat zijn mooie richtpunten! Het eerste stuk is inderdaad het meest lastig met stijgingspercentages van 10 – 11%. Daarna wordt het beter. Het is leuk om de haarspeldbochten af te tellen. In iedere bocht staat een bord waarop staat hoeveel bochten je nog te gaan hebt. Na zo’n 13 kilometer klimmen bereiken we dan de top van Alpe d’Huez. Na de gebruikelijke foto’s fietsen we verder naar de Col de Sarenne. Je moet dan dwars door het skidorp Alpe d’Huez fietsen, zodra je het dorp uitfietst heb je weer fantastische uitzichten. Na ongeveer 5 kilometer fietsen bereik je dan de top van de Sarenne, op 1999 meter. De afdaling van deze col is geweldig. In het begin is het asfalt nog slecht, maar later wordt dit beter. Je komt onderaan bij het stuwmeer Le Chambon uit, daar waar de klim naar Les Deux Alpes begint. Deze hebben we echter al gedaan en we rijden gelijk terug naar de camping.

Col d’Ornon

Na de toch wel zware tocht van gisteren over de Alpe d’Huez en de Col de Sarenne slapen we vandaag uit. We ontbijten op ons gemak en stappen dan weer op de fiets richting Bourg d’Oisans. Niet alleen Alpe d’Huez start hier, maar ook de minder bekende Col d’Ornon. Het is een relatief eenvoudige berg van 11 kilometer, niet al te steil. Er zijn helaas niet zoveel fietsers als gisteren op Alpe d’Huez, maar toch een heerlijke klim. Bovenop de col is een restaurantje waar we een cola drinken voordat we weer aan de afdaling beginnen.

Col de la Croix de Fer

Onze eerste vakantieweek in Venosc zit er bijna op. Op onze laatste dag staat de Col de la Croix de Fer op het programma. Deze col hebben we twee jaar eerder al vanaf de andere zijde beklommen en dat was erg zwaar. Vandaag beklimmen we de zuidzijde. Het hoogteprofiel van deze kant doet ons vermoeden dat ook deze klim erg zwaar zal gaan worden. De klim heeft drie steile stukken, meerdere afdalingen en is ongeveer 28 kilometer lang.

meer op hoogte bij de croix de fer

Het begin is echter vrij gemakkelijk. Via een paar haarspeldbochten komen we bij een stuwmeer en dan volgen een aantal vlakke kilometers. Hier kunnen we even opwarmen totdat de klim echt gaat beginnen. Steile kilometers van 8 – 10% volgen elkaar op totdat we in een klein dorpje komen. Hier kunnen we onze bidons alvast bijvullen, maar dan volgt een behoorlijk steile afdaling. Terwijl we hard naar beneden zoeven, zien we de weg voor ons alweer heel steil omhoog lopen. Dat was zonde van de hoogtemeters. Langzaam slingerend over de erg steile weg moeten we verder omhoog. Het lijkt maar niet op te houden, maar dan komt er een groot meer in zicht. Het uitzicht is hier echt fantastisch en gelukkig is de klim hier ook wat vlakker. Tijd dus om ook echt van het uitzicht te genieten.

Na het meer volgt nog 1 laatste afdaling en dan gaan we in één keer door naar boven. De Col du Glandon komt nu in zicht. We zijn er bijna! En dan is ook het ijzeren kruis te zien dat boven op de top van de berg staat en waar deze col zijn naam aan te danken heeft. Eindelijk bereiken we dan de top van de Croix de Fer. Het was een zware klim, maar wel een hele mooie afsluiter van onze eerste vakantieweek in de Franse Alpen.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de hoogteprofielen van de cols uit deze blog: