Maandelijks archief: mei 2014

route waalse pijl

Waalse Pijl 2014

31 mei 2014 – We waren al in de Belgische Ardennen op de ochtend dat we de Waalse Pijl zouden fietsen, maar toch ging de wekker al om vijf uur in de ochtend. Het zou nog ruim een uur rijden zijn vanuit La Roche-en-Ardenne (onze verblijfplaats) naar Spa waar de Waalse Pijl zou starten. Na een uitgebreid ontbijt pakten we onze spullen en gingen we op weg. In Spa troffen we de inmiddels gebruikelijk chaos aan bij het parkeren van de auto: overal waar je een auto neer kan zetten, staan ook werkelijk auto’s geparkeerd. Wij vonden een plekje vlakbij een spoorweg, niet ver van de start. Vervolgens hebben we ons snel in kunnen schrijven en dan konden we van start voor de 135 km versie van de Waalse Pijl.

Het was behoorlijk koud die ochtend, maar 4 graden, dus we hebben ons warm aangekleed. Na de start begonnen we echter gelijk met de eerste heuvel, de Cote de crêpe en direct daarna de westkant van de Cote de Rosier. Meestal hou ik er niet zo van om gelijk te gaan klimmen zonder ingefietst te zijn, maar dit keer was het een ideale mogelijkheid om goed op te warmen op deze niet al te steile helling. Daarna volgde een hele mooie afdaling van enkele kilometers, waarin lekker doorgefietst kon worden. Na een ruime 30 kilometer kwamen we bij de Cote de Saint-Jacques. De eerste paar honderd meter van deze helling zijn vrij steil, maar daarna vlakt het al snel af. Deze helling zal dan ook voor weinig fietsers tot problemen hebben geleid. Bovenaan de Cote de Saint-Jacques was er een eerste mogelijkheid om de bidons bij te vullen. Na een snelle stop vervolgden we onze route. Tot de eerste ‘echte’ bevoorrading zouden we geen noemenswaardige heuvels tegenkomen.

Le stockeu

Na de eerste bevoorrading, waar we konden genieten van allerlei zoete snacks, konden we het nog een ruime 25 kilometer redelijk rustig aan doen, maar dan kwamen we toch echt aan bij het zware deel van de tocht. Een snelle afdaling naar Stavelot eindigde met een mooie haarspeldbocht. Hier begon direct de beklimming van de Stockeu. De weg begon gelijk goed te stijgen, en het werd de eerste paar honderd meter alleen maar steiler tot ongeveer 20%. Na dit hele steile stuk vlakte de weg iets af, maar zwaar blijft het tot boven. Na de Stockeu volgde binnen enkele kilometers gelijk de Wanneranval, de alternatieve kant van de Cote de Wanne. Hoewel deze helling ook bekend staat als zware helling, vonden wij het erg meevallen. Na deze helling was het tijd voor de tweede bevoorrading met opnieuw veel zoete snacks.

Thier de Coo

We vervolgenden onze tocht voor de laatste zware helling van deze toertocht (op papier tenminste). We reden naar Coo en na een scherpe bocht begon hier de Thier de Coo. Deze helling is van begin tot eind erg steil en er zijn vrijwel geen momenten om even bij te komen. Langzaam gaat de hele massa fietsers naar boven, waar mensen op elkaar wachten. Na deze helling bleek inderdaad het zwaarste stuk van de tourtocht erop te zitten. Er volgde twee hellingen waaronder de oostkant van de Cote de Rosier, maar na de Stockeu en de Thier de Coo kan dat ons niet meer afschrikken. Vanaf de top van de Rosier volgt alleen nog een afdaling van enkele kilometers naar de finish van de Waalse Pijl: een heerlijk einde van een fantastische tocht.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de hoogteprofielen van de belangrijkste hellingen uit de Waalse Pijl 2014.

col de haussire

Fietsen in de Belgische Ardennen

24 mei 2014 – Eind mei vertrokken we naar de Belgische Ardennen om een weekje lekker te trainen op de racefiets. We verbleven in een gezellig huisje in de buurt van La Roche-en-Ardenne, een plaatsje aan de rivier de Ourthe in de Belgische provincie Luxemburg. Hier zit je middenin de heuvels van de Belgische Ardennen en kan je heerlijk fietsen. Van te voren hadden we alvast wat leuke fietsrondjes opgezocht op het internet, dus met de fietstochten zou het zeker goed gaan komen.

‘De mooiste kilometers van de Ardennen’

Na een stevig ontbijt fietsten we op zondag onze eerste tocht. De route voor dit rondje hadden we gedownload van gpstracks.nl en de titel sprak ons erg aan: ‘De 100 mooiste van de Ardennen’. Bovendien startte dit rondje om de hoek bij ons huisje, bij de kerk in het plaatsje Jupille. Wat wij niet wisten, maar waar we algauw achterkwamen, is dat onze tocht zou beginnen met een klim naar Warisy en Hodister. Pittig, zeker als je net het ontbijt achter de kiezen hebt. Boven komen we even op adem en dan vervolgen we onze tocht. We fietsen verder naar Genes, Halleux, Vecmont, Mierchamps, Belle Vue (waar het uitzicht inderdaad mooi is), Erneuville, Ortho, Nisramont, Grande Mormont en Wibrin. In Wibrin start de lange, maar niet al te zware klim richting Odeigne. Vervolgens komen we in Amonines nog een leuke verrassing tegen: een stukje weg waar het tot 13% stijgt… We dachten nu bijna terug bij ons huisje te zijn, maar de route had nog een lusje langs Cielle voor wat extra hoogtemeters. Na deze lus leidt de route ons via de grote weg terug naar huis. Dat waren inderdaad 100 hele mooie kilometers door Belgische Ardennen.

Baraque fraiture

De weersvoorspellingen zijn deze week niet al te best. Maandag houden we een rustdag, omdat we geen zin hebben om helemaal nat te regenen. De weersverwachting voor dinsdag is ook niet al te best, maar na de rustdag van maandag willen we toch graag fietsen. Ons rondje heet ‘Velomediaan noord’. We beginnen met de beklimming van de Baraque Fraiture. 16 km klimmen vanuit La Roche, maar niet al te steil. Halverwege deze klim hebben we nog even een verplichte pauze in verband met een lekke band, maar na reparatie bereiken we gemakkelijk de top. Ondertussen begint het ook te regenen, maar gelukkig niet te hard. Het is inmiddels bijna een traditie geworden: bijna iedere vakantie hebben we minstens 1 fietsdag waar we nat moeten regenen. We rijden nog even door naar het gehucht Fraiture en vervolgen dan onze route naar Odeigne, Freyneux en Dochamp. Omdat het weer toch echt niet meezit, besluiten we hier onze route in te korten: we rijden naar Samree en dalen dan, door de regen, de Baraque Fraiture af terug naar La Roche en het huisje. Tijd voor een warme douche, lekker eten, en op de tv naar de Giro d’Italia kijken. De profs moeten door de sneeuw de Italiaanse bergen over, gelukkig hadden wij alleen maar regen…

De Muur van Maboge

De woensdag begint grijs, maar we besluiten er toch op uit te gaan. De ‘velomediaan zuid’ staat op het programma. Deze begint route begint in La Roche-en-Ardenne met de klim naar Beausaint. Daarna fietsen we een (te) lang stuk over de drukke weg voordat we afdalen naar Mierchamps. Deze afdaling komt wel heel bekend voor, hier hebben we zondag ook al gefietst. We komen bijna terug in La Roche-en-Ardenne, maar klimmen dan door naar Hives. Vervolgens gaat het op-en-neer met een heel mooi stuk richting Bertogne. Uiteindelijk dalen we via Berismenil naar Maboge. Hier ligt een echte muur verscholen: “De muur van Maboge”, ook wel bekend als Pied Monti. We zullen het weten ook, deze helling is echt heel erg steil. Bovenop rusten we even uit en dan fietsen we rustig terug naar het huisje.

Col de Haussire

Donderdag is de laatste dag dat we een tocht vanuit het huisje fietsen. Het rondje dat we gaan fietsen heet ‘Eens kijken hoe het weer is in Weris’. Het rondje begint met de Col de Haussire, ook wel de zwaarste berg van België. Zo ben je gelijk goed warm gefietst. We vervolgen het rondje naar Samree, Dochamp en verder naar het noorden. Daar wordt het volgen van onze route een stuk lastiger. Volgens onze GPS moeten we allerlei wegen nemen, die er helemaal niet zijn. Zo schiet het natuurlijk niet op. We pakken de kaart en besluiten de route aan te passen, we fietsen richting Heijd. De afslag staat duidelijk aangegeven. Het is slechts 3 km fietsen naar Heijd, maar dat blijken wel 3 hele steile kilometers te zijn. Boven komen we erachter dat we de col de Rideux beklommen hebben. Deze helling stond ook nog op een lijstje met BIG’s die we graag nog eens wilden beklimmen. Vanuit Heijd fietsen we door naar Weris (waar het weer prima is) en dan door naar Ny en Hotton. Daar fietsen we langs de doorlopende weg terug naar het huisje.

Over twee dagen, op zaterdag, gaan we naar Spa om de Waalse Pijl fietsen. We gaan voor de 135 km versie en hopen dat de route net zo mooi gaat zijn als de rondjes die we deze week al in de Belgische Ardennen gefietst hebben. De ruim 300 km die we gefietst hebben vanuit Jupille zullen ongetwijfeld een goede voorbereiding zijn geweest.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de hoogteprofielen van de belangrijkste hellingen die beklommen zijn tijdens de fietsweek in de Belgische Ardennen.

Hervé en Aubel

Fietsen in België: Hervé en Aubel

4 mei 2014 – Het was tijd om eens wat verder zuidelijk te fietsen dan Limburg. Daarom hebben we met het Garmin Basecamp programma een mooie route uitgezet van Sittard recht naar het zuiden voor ongeveer 60 kilometer. Het plan was om tot Hervé te fietsen, dan iets naar het oosten af te buigen en weer terug naar Nederland te fietsen via Aubel. Het is niet voor het eerst dat we in België gefietst hebben. We weten dat je er fantastisch kan fietsen, maar ook dat het vinden van mooie routes die geschikt zijn voor de racefiets soms lastig is. Voor je het weet beland je op een geitenpad waar je beter een mountainbike zou kunnen gebruiken. We hopen dat we, met het uitzetten van de route en het Basecamp programma, deze moeilijkheden voorkomen, dus we gaan vol goede moed op pad.

De adsteeg in Beek

Als we naar het zuiden willen, fietsen we meestal naar Spaubeek en dan via de Hobbelrade of de Dorpstraat omhoog. Voor de afwisseling nemen we nu een iets andere route, via de Adsteeg in Beek. We zijn hier vorige week ook al geweest toen we met de Amstel Gold Race bezig waren, maar nu bleek het begin van de Adsteeg ineens afgesloten te zijn wegens werkzaamheden. Na wat omrijden door het centrum van Beek (hebben we dat ook weer eens gezien), konden we dan uiteindelijk toch de Adsteeg beklimmen, om vervolgens weer af te dalen naar Valkenburg.

Het plateau van Margraten

In Valkenburg is zoals gewoonlijk gezellig druk, zelfs op zondagochtend. Hoewel het altijd leuk is om in Valkenburg lekker op een terrasje te zitten, fietsen we er nu snel doorheen. De Cauberg slaan we nu echter over: we fietsen Valkenburg uit via de Daalhemmerweg, een mooie, gelijkmatige heuvel van ruim 1,5 kilometer met een stijgingspercentage van ongeveer 5%. Als je boven bent, bevind je je op het plateau van Margraten. Hier hobbelt de weg rustig op en neer. We fietsen op ons gemak verder richting het zuiden, naar de grens met België.

Grensovergang

Bij Mehr willen we de grens naar België oversteken. Daar wacht ons echter een verrassing: deze weg blijkt onverhard te zijn en erg lastig te fietsen te zijn. Een blik op de GPS laat ons zien dat er geen andere wegen in de buurt zijn die ons de geplande richting op brengen. Er blijkt ook nog een tourtocht te zijn voor oude auto’s, we moeten deze slechte weg dus ook nog delen met oldtimers… Als we dit nare pad eindelijk achter ons hebben gelaten, kunnen we weer lekker verder fietsen. We hopen dat dit geen voorbode is voor de rest van de tocht.

Het eerste deel van de route in België verloopt voorspoedig. In Mortroux komen we echter een een volgende verrassing tegen. Er blijkt een zondagse markt te zijn en de weg is bezaaid met auto’s en mensen. Volgens onze route moeten we de col de Mortroux beklimmen, maar dan zouden we dwars door deze markt heen moeten… Dat vinden we geen optie, dus we rijden door, over de weg richting Val Dieu. Omdat we toch graag onze geplande route willen vervolgen, proberen we deze weer terug te vinden. We fietsen via de Rue Bois de Mauhain omhoog. We vinden de route terug, maar het blijkt erg moeilijk om deze te blijven volgen. Steeds weer belanden we op wegen die ongeschikt blijken voor de racefiets. We willen graag een fijne tocht fietsen zonder al te veel oponthoud en we besluiten dan maar om de route niet langer precies te volgen. Dat maakt de tocht een stuk prettiger.

Het land van Hervé

We fietsen tot Hervé, zonder het stadje zelf in te fietsen. Dan buigen we af richting het noorden, we gaan weer terug naar huis. We weten dat we ook weer langs Aubel moeten. Hier zijn we vorig jaar al eens geweest en het is ons bekend dat ook hier een zondagse markt is. Gelukkig leidt de route ons langs deze markt, zodat we snel verder kunnen. Via ‘De Planck’ rijden we over (alweer) een slechte weg terug naar Nederland. In Hoogcruts komen we Nederland weer binnen en dat merken we gelijk: wat een schitterende wegen worden hier toch aangelegd.

Terug in Nederland

Nu we weer in Nederland terug zijn, hebben we nog zo’n 30 kilometer te gaan, zonder veel noemenswaardige hellingen. Eén onverwachte helling komen we toch nog tegen. In Schin op Geul moeten we nog langs het station, over de Vinkenbergstraat, omhoog. Als we thuis komen, kunnen we met een goed gevoel op deze tocht terugkijken. Toch hebben we ook weer ervaren dat het in België lastig is om, met de fietskaart die we hebben, een mooie route over goede wegen te maken. Uiteindelijk bleek het het beste om de route slechts als grove richtlijn te gebruiken, dan kan je heerlijk fietsen in het land van Hervé.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de belangrijkste hoogteprofielen uit de fietstocht door het land van Hervé.