Maandelijks archief: juli 2014

Grand Ballon, Vogezen

De ballonnen van de Vogezen

31 juli 2014 – De laatste stop van onze zomervakantie in het Franse land bevindt zich in de Vogezen. Na de Alpen en Jura bevinden we ons nu in het middelgebergte ten westen van het Rijndal. Dit is geen nieuwe bestemming voor ons. Een aantal jaar geleden zijn we ook in de Vogezen geweest en dat is toen erg goed bevallen. Er waren toen alleen wat bergen die we hadden willen beklimmen, maar waar we niet aan toe zijn gekomen. We gaan weer terug naar dezelfde camping in de plaats Belfort als waar we vier jaar geleden ook gekampeerd hebben, om de ontbrekende bergen alsnog te beklimmen.

Ballon d’Alsace

We hebben schitterend weer en zin in een mooie tocht. Op de eerste fietsdag in de Vogezen staan de Ballon d’Alsace, de Ballon de Servance en de Planche des Belles Filles op het programma. Vanuit Belfort fietsen we eerst naar Giromagny, daar begint de zuidkant van de Ballon d’Alsace. We hebben deze berg eerder beklommen, maar we zien nog niet heel veel bekende dingen. De eerste kilometers zijn bijna helemaal vlak. Pas na Lepuix begint het echt te stijgen. Bijna de hele klim fietsen we door het bos. Het is nergens echt steil en eigenlijk best een fijne beklimming. Op een kilometer of twee van de top fietsen we het bos uit en komen we in de weiden terecht. Hier heb je dan ook een prachtig uitzicht over de omgeving. Na een korte pauze op de top dalen we aan de noordkant af naar het dorp St. Maurice. Dit stuk hebben we nog niet eerder gefietst, maar tijdens de afdaling zien we dat die kant van de Ballon d’Alsace toch wel wat moeilijker geweest zou zijn.

Ballon de Servance

Na de afdaling fietsen we over een ‘voie verte’, een groene route, naar Le Thillot. Hier gaat de beklimming naar de Ballon de Servance beginnen. We weten eigenlijk niet zoveel over deze berg. Eerst fietsen we richting het dorpje Servance, tot de Col de Croix. Een mooie weg, waar het vrij regelmatig stijgt met 5 – 6%. Op de Col de Croix drinken we een cola bij het kraampje op het kruispunt en dan slaan we af naar de de Ballon de Servance. De Servance is een beetje een rare beklimming. Heel onregelmatig, maar wel lekker in het bos. Sommige stukken is het bijna vlak, maar dan ineens stijgt het weer behoorlijk. De laatste paar kilometers wordt het regelmatiger, maar ook ook zwaarder. We zien nu steeds 7 – 8% op de teller. Bovenop de top hebben meer fietsers zich verzameld, maar ook vele vliegen… We eten nog wat en beginnen dan aan de afdaling.

Le Planche des Belles Filles

la planche des belles filles
We dalen af tot de voet van La Planche des Belles Filles. Hoewel deze berg een mooie naam heeft, blijkt het wel een hele zware berg te zijn. We weten dat we ongeveer 500 meter omhoog moeten in 5,5 kilometer. Dat is toch bijna 10% gemiddeld. Het schijnt dat ook de laatste kilometer erg zwaar is, dus we proberen wat over te houden voor het laatste stuk. Dat blijkt alleen niet zo heel eenvoudig te zijn. Al in de eerste kilometer stijgt het op sommige stukken wel 15%. De rest van de klim is nogal onregelmatig, maar dat biedt ook mogelijkheden om soms een heel klein beetje bij te komen.

Vlak voor de top komen we op een grote parkeerplaats, waar het vrij vlak is, maar dan volgen er nog 200 hele steile meters tot wel 22%. Dat is toch wel heel bizar.

Na het bereiken van de top drinken we nog een colaatje en dan gaan we terug naar de camping. We komen nog 1 verrassing tegen: een Franse wegafzetting, waardoor we ineens een hele andere route moeten nemen. In plaats van een lange afdaling naar de camping fietsen we nu rond in het golvende land rond Belfort. We maken zelfs kennis met de Franse fietspaden en wegwijzers. Ze zouden toch eens in Nederland moeten komen kijken… Het lukt ons de camping terug te vinden en kijken terug op een geslaagde fietsdag.

Le Grand Ballon

We hebben nu alle ballonnen uit Vogezen beklommen met uitzondering van de Grand Ballon. Deze staat dan ook op het programma voor onze tweede fietsdag in de Vogezen (en laatste vakantiedag). Omdat de Grand Ballon niet helemaal in de buurt is bij onze camping, rijden we met de auto naar de voet van de berg, Willer sur Thur. Dit blijkt een behoorlijk druk stuk van de Vogezen te zijn. We parkeren de auto in een zijstraatje en gaan op pad. Het is behoorlijk warm en de benen zijn nog vermoeid van de tocht van gisteren. Het zal niet gemakkelijk gaan worden. Het eerste deel van de beklimming, tot de Col d’Amic, is goed te doen. Dan slaan we af, de Route de Crete op voor de laatste kilometers naar de top van de Grand Ballon. De kilometers die volgen zijn behoorlijk steil. Eenmaal boven gekomen rusten we even uit en genieten we van het uitzicht. Dan dalen we af naar de Le Markstein, dat ook op de Route de Crete ligt. We dalen verder af, naar het meer van Wildenstein. Dit meer blijkt erg populair te zijn bij toeristen. Vanaf het meer fietsen we terug naar de auto. Dit was geen lange tocht, maar wel een mooie afsluiter van ons verblijf in de Vogezen.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de hoogteprofielen van de ballonen van de Vogezen.

Fietsen-in-de-Jura

Fietsen in de Jura

26 juli 2014 – De Jura is een middelgebergte op de grens tussen Frankrijk en Zwitserland. We zijn er al verschillende keren langs gereden tijdens vakanties in de Franse Alpen, maar nog nooit zijn we er gestopt om zelf te fietsen. Dit jaar hebben we daar verandering in gebracht. Na een heerlijke week fietsen in de Alpen, zijn we op de terugweg gestopt in de Jura om daar een aantal dagen te fietsen.

We rijden naar Chancia, een klein dorpje aan het Lac de Coiselet. We vinden er een camping waar we een klein, rustig plekje aan het meer kunnen krijgen. De zon schijnt nog op het moment dat we de tent opzetten, maar we zien de lucht al dichttrekken. Niet veel later komt de regen met bakken uit de hemel. Hopelijk is het morgen beter weer, zodat we een mooie tocht kunnen fietsen…

Lac de Vouglans

De volgende morgen is het gelukkig droog, dus we gaan op pad. Er staat een rondje om het Lac de Vouglans op het programma. Dit schijnt, met een lengte van 35 kilometer, het grootste meer van Jura te zijn. Ons rondje begint in Chancia. Na nog geen 2 kilometer gefietst te hebben, slaan we rechtsaf voor de Côte de Montcusel. Een bordje langs de kant van de weg waarschuwt ons dat het nog 4,2 kilometer fietsen is naar Montcusel en dat dat met een stijgingspercentage van 10% zal zijn. Dat is een mooie opwarmer, maar het blijkt nog niet alles te zijn. Ik zie ook 14 en 15% op mijn kilometerteller voorbij komen. Ook de tweede kilometer stijgt met 10%. Daarna volgen kilometers van 8% en 6%, dat is toch een stuk prettiger fietsen. Onze eerste kennismaking met de Jura is een behoorlijk zware helling. Hoe zal de rest van de tocht verlopen?

De vervolg van de route blijkt een stuk eenvoudiger te zijn, al is het wel continue stijgen en dalen. We vinden het een beetje lijken op fietsen in de Belgische Ardennen, alleen zijn de heuvel daar wat minder hoog.

Hoewel we een rondje rond het Lac de Vouglans fietsen, hebben we zelden echt uitzicht op het meer. De Jura blijkt behoorlijk bebost te zijn en vaak belemmeren de bomen ons zicht op het water. Toch komen we af en toe op mooie, speciaal aangegeven uitzichtpunten en dan is het uitzicht echt fantastisch.

Als we bijna het meer rond zijn, komen we langs een stuwdam. Een enorm betonnen bouwwerk. We stoppen even om de dam eens goed te bekijken. Dan fietsen we verder naar de camping. Het is nu nog maar een klein stukje. Onze eerste fietstocht in de Jura is ons goed bevallen. Bij goed weer doen we morgen weer een mooie tocht.

Lac de Vouglans

Lac de Coiselet

We hadden eigenlijk een rondje in de buurt van Oyonnax op het programma staan, maar er is slecht weer op komst. De buienradar laat ons een enorm regenfront zien dat langzaam naar ons toe trekt. Er wordt zelfs gewaarschuwd voor lokaal overstromingsgevaar, dus we passen onze plannen aan. We gaan weer een rondje om een meer fietsen, het Lac de Coiselet. Dit meer ligt ten zuiden van de camping en een rondje eromheen zou ongeveer 50 kilometer moeten zijn.

Het rondje is weer vrij vlak. We fietsen langs de oostkant van het meer naar het zuiden. Het asfalt is erg korrelig. Dit fietst niet zo lekker, maar we hebben wel steeds mooi uitzicht op het Lac de Coiselet. Bij Thoirette kunnen we het meer oversteken, maar dat doen we nog niet. Dan zou het wel een heel kort rondje worden. We rijden verder naar het zuiden langs het meer. Het valt op hoe rustig het eigenlijk is op de wegen. Er is nauwelijks verkeer en we komen dan ook bijna niemand tegen.

Bij Boloson willen we wel graag de oversteek over het Lac de Coiselet maken. Dat blijkt nog best even zoeken te zijn. We zien een spoorlijn het water over gaan, maar daar mogen wij niet fietsen. Uiteindelijk zien we dat de spoorbrug over het water ook nog een beneden verdieping heeft. Aan de andere kant van het meer komen we ook gelijk het steilste stukje van het rondje tegen. Een paar honderd meter stijgt de weg met 7 – 8 – 9%. De rest van de route golft de weg. Steeds weer een stukje stijgen met 4 – 5% en dan weer dalen. We maken er dit keer maar een intervaltraining van. Na twee uurtjes fietsen zijn we terug op de camping. Gelukkig op tijd voor de regenbuien.

Fietsen in de Jura

De Jura blijkt een fantastisch gebied te zijn om te fietsen. Het is er erg mooi, maar vooral ook erg rustig op de wegen. Dat maakt het een ideaal fietsgebied. De Jura is erg groen. Dat is natuurlijk mooi, maar er is ook regen nodig om dit groen te houden. Tijdens ons verblijf in de Jura hebben we erg veel regen gehad, maar we gaan er graag nog eens terug om de rest van de Jura te verkennen. Maar dan hopelijk wel met iets beter weer.

Gerelateerde artikelen

Hoogteprofielen

Bekijk de hoogteprofielen uit deze fietstocht.

de alternatieve beklimmingen rond Alpe d'Huez

De alternatieve beklimmingen rond Alpe d’Huez

22 juli 2014 – Half juli 2014 reden we naar een camping in Bourg d’Oisans, aan de voet van Alpe d’Huez, voor een heerlijke fietsvakantie. Dit deel van de Franse Alpen is ontzettend populair bij de nederlanders. Overal om je heen hoor je hollandse gesprekken en je hebt niet echt het idee dat je in Frankrijk bent. Toch is de ligging van dit dorpje ideaal. Naast Alpe d’Huez is dit een goede uitvalsbasis voor andere bekende beklimmingen, zoals de Croix de Fer, Col du Glandon, Col de Lautaret en de Col du Galibier.

Vorig jaar zijn we ook al in dit gebied geweest en hebben we de meeste van deze bekende beklimmingen als eens gefietst. Met een blik op de fietskaart en de hulp van een gids met fietsroutes zien we al snel dat er nog veel meer te fietsen valt. Deze routes, onbekend bij het grote publiek, gaan over rustige wegen, maar kunnen toch ook best zwaar zijn.

Dakgoot

Na een regenachtige morgen stappen we op de fiets voor een tocht naar Le Freney d’Oisans via de D211a. Onze reisgids beschrijft deze weg als ‘de dakgoot van de berg’ en ook onze camping-buurman vertelt ons dat deze weg niet echt geschikt is voor auto’s. Wij zijn nieuwsgierig geworden en gaan op pad. Eerst fietsen we naar het dorpje La Garde. Dit dorp kom je na ongeveer 3 steile kilometers tegen tijdens de beklimming van Alpe d’Huez. Bij La Garde laten wij Alpe d’Huez achter ons. We slaan rechtsaf een smalle weg in en komen bij de waterval de ‘Sarenne’. Na een korte foto-stop vervolgen we onze weg. We komen er al snel achter wat onze reisgids bedoelde met de ‘dakgoot’. De weg is erg smal (er kunnen geen twee auto’s elkaar passeren) en de afgrond is erg diep. Toch is het een hele mooie route. We komen slechts enkele auto’s en een paar fietsers tegen. Verder is het er stil. We stoppen een paar keer om van het uitzicht te genieten. Je hebt er een fantastisch uitzicht op het dal waar het doorgaande verkeer rijdt. Dan volgt er een mooie afdaling naar het dorpje Le Freney, van waar we weer terug fietsen naar de camping. Nu fietsen we over de drukke, doorgaande weg en zien we hoog op de bergwand de weg lopen waar we zojuist zelf nog gefietst hebben.

Vilard Reculas – de westzijde van Alpe d’Huez

Alpe d’Huez is nog van een andere zijde te bereiken dan de bekende klim vanuit Bourg d’Oisans. We fietsen naar het grote stuwmeer aan de voet van de Croix de Fer. Vanaf het meer volgen we de borden naar het dorpje Villard Reculas. Via dit dorp zullen van dan naar Huez fietsen, op slechts een paar kilometer van het ski-oord Alpe d’Huez. Maar voordat we aan de beklimming beginnen, willen we ook een rondje rond het meer fietsen.

Vanuit Bourg d’Oisans is de weg naar de voet van de Croix de Fer eenvoudig, een ruime 10 kilometer over een vlakke weg. Vervolgens via een paar haarspeldbochten omhoog en we fietsen naast het stuwmeer. Ook de weg naast is stuwmeer is vlak. Dit is bekend terrein, want hier zijn we vorig jaar al geweest toen we de Croix de Fer beklommen. We pakken nog de eerste steile kilometer van deze col mee, maar dan slaan we af: wij willen tenslotte rond het stuwmeer fietsen. Op de terugweg langs het meer pauzeren we even om wat te eten en van het uitzicht op het meer te genieten. Dan is het tijd om verder te gaan. Het meer blijkt niet zo heel groot te zijn en we zijn snel weer terug bij het begin.

Het is tijd om de klim naar Villard Reculas te beginnen. We weten eigenlijk bijna niks van deze beklimming, behalve dat we uiteindelijk in Huez uit moeten komen. Het blijkt een hele rustige klim te zijn, met weinig verkeer en goed wegdek. De beklimming blijkt ongeveer 9 kilometer te duren, maar is gemiddeld niet erg steil. Er zitten wat haarspelden in waar de weg 8 – 10% stijgt, maar de 14% die op de bordjes staat aangegeven wordt gelukkig niet gehaald. Bovenaan vlakt de klim verder af en wordt het niet steiler dan zo’n 6%. Op zich een hele fijne klim dus, los van de enorme zwermen vliegen die er rond je hoofd vliegen.

We hadden verwacht dat Villard Reculas het hoogste punt zou zijn, maar dat bleek niet het geval te zijn. We stijgen door over een smalle weg die opnieuw iets wegheeft van een dakgoot totdat we ineens een bordje ‘pas de confession’ zien. Daar beginnen we echt aan de afdaling naar Huez. We twijfelen nog even of we door zullen fietsen naar het ski-station, maar we besluiten het niet te doen, omdat we een paar dagen eerder Alpe d’Huez al in zijn geheel beklommen hebben. We dalen gelijk af naar de camping. Alpe d’Huez is echt fantastisch om af te dalen: een brede, vrij overzichtelijke weg waarop je met veel snelheid kan afdalen.

Les Deux Alpes via Bons

Op onze laatste dag in de Franse Alpen gaan we Les Deux Alpes beklimmen. Ook hier nemen we een alternatieve route door eerst naar Bons te fietsen. Vanaf de camping fietsen we langs de D1091, de drukke doorlopende weg naar Briancon. Na een aantal kilometers nemen we de afslag naar het dorp Bons. De beklimming naar Bons begint gelijk steil, rond de 9% en dat blijft het ook een aantal kilometers. Het is wel een hele rustige weg met veel beschutting, dat maakt het een fijne beklimming. Dan vlakt de weg af en komen we weer in een dakgoot terecht, dit keer aan de andere kant van de vallei. Het uitzicht is weer fantastisch en we stoppen voor wat foto’s en een snack.

Als we verder fietsen komen we halverwege de beklimming van Les Deux Alpes uit. We fietsen door naar boven. Het is tenslotte nog maar een paar kilometer en we zijn al behoorlijk hoog. Toch vallen deze kilometers me een beetje tegen, ze lijken veel steiler dan in mijn herinnering van vorig jaar. Na deze beklimming volgt een mooie, snelle afdaling terug naar de camping. Eerst dalen we Les Deux Alpes af, en dan langs de doorlopende weg naar Bourg d’Oisans. Met een mooie eindsprint sluiten we hier onze fietsweek in de Franse Alpen af.

Gerelateerde artikelen