Maandelijks archief: november 2014

mtb Neeroeteren

Mountainbiken bij Neeroeteren, België

30 november 2014 – In de wintermaanden fietsen we graag over mooie bospaden en veldwegen. Omdat we geen echte mountainbike met goede vering hebben, maar ‘gewoon’ een soort crossfiets, laten we de zware mountainbike routes in het Zuid-Limburg vaak links liggen. Er zijn genoeg mooie routes te vinden waar je met onze fietsen prima uit de voeten kunt. Ook net over de grens in België zijn mooie routes.

Zondag 30 november was een koude dag, maar dat kon ons er niet van weerhouden om een mountainbike route in Neeroeteren uit te proberen. Neeroeteren ligt vlakbij Maaseik en dankt zijn naam aan de Oeter, een beek die langs het dorp loopt. We hadden dit rondje gevonden op gpstracks.nl en de start bevond zich op een klein half uurtje van ons huis (met de auto). Bij de plaatselijke voetbalclub in Neeroeteren bleek voldoende ruimte te zijn voor onze auto. We trekken snel onze warme fietskleding aan en gaan op pad.

Al na een paar honderd meter duiken we de bossen in, een leuk begin van de route. Een paar kilometer verderop verlaten we de bossen tijdelijk. We zijn nu in Opoeteren. Dit dorpje moeten we even doorkruisen, maar al snel brengt de route ons weer midden in het bos. Het is veel draaien en keren en dat maakt de route erg leuk. We komen hier ook een paar korte, steile hellingen tegen, zowel om te beklimmen als om af te dalen. Dat maakt dit eerste deel van de route toch behoorlijk uitdagend. Op één punt in de route komen we zelf een soort afgrond tegen: het pad stopt en gaat een meter lager pas verder.

Hoewel het de afgelopen dagen droog en koud is geweest, is het toch erg nat in de bossen. Vooral in het tweede deel van de route, als we over de Dorperheide fietsen, hebben we hier mee te maken. De route is hier eenvoudiger, we fietsen vaker over lange, rechte bospaden. Op de paden bevinden zich echter veel enorme plassen, waardoor we veel door de modder moeten ploeteren met onze fiets.

Na 37 kilometer, op het meest noordelijke punt van de route, komen we een in stuk bos terecht waar wel erg veel kleine paden en afslagen zijn. We fietsen deze route met ons GPS apparaat, maar helaas lukt het niet om met de GPS de juiste paden te vinden. Nadat we een aantal keer verkeerd zijn gereden, besluiten we met de route te stoppen en terug te gaan naar de auto. We hebben het grootste deel van de route gehad en we beginnen het inmiddels ook koud te krijgen.

Onze auto vinden we zonder problemen terug. Ondanks het afsnijden van de laatste kilometers, kijken we terug op een hele mooie tocht. Bijna de hele route was over (onverharde) bospaden, we hebben nauwelijks asfalt gezien. Daarnaast heeft deze route een aantal mooie single tracks, wat zorgt voor extra uitdaging en afwisseling. Een echte aanrader dus!

Teasi One-2: de concurrent van Garmin?

27 november 2014 – Sinds halverwege de zomer hebben we een nieuw GPS apparaat. De oude, een Garmin Colorado 300 uit 2009 functioneerde niet meer goed. De interne batterij werd niet meer gevoed door de penlites en dus werden het steeds kortere tochten, of tochten zonder GPS. We zijn dus op zoek gegaan naar een nieuwe. In de jaren sinds 2009 is er veel vooruitgang geboekt wat betreft fietsnavigatie en dus was er nu een veel ruimere keuze. Onze keuze is uiteindelijk gevallen op de Teasi One-2 en hieronder volgt waarom.

Belangrijke functies voor een GPS apparaat

Eerst hebben we zitten denken wat wij de belangrijkste eigenschappen vinden van een fiets GPS. We kwamen tot een lijstje met onder andere batterijduur, gebruiksgemak, eenvoudig tracks vanaf de computer kunnen uploaden om na te rijden (broodkruimelspoor), mogelijkheid om de gereden route op te nemen en kaartmateriaal van Open fiets map (OSM).

Gebruik je smartphone als GPS

Omdat iedereen tegenwoordig een smartphone heeft hebben we ook gekeken naar de mogelijkheden om van de smartphone een GPS apparaat te maken. Er zijn veel mogelijkheden, maar ook valkuilen: vooral de batterijduur is een lastige. Nu is er wel een oplaadstation beschikbaar op de markt dat je kunt meenemen om je smartphone tijdens de rit op te laden, maar het is weer een extra uitgave. Daarnaast moet je een speciale kit aanschaffen om je smartphone stevig vast te maken op het stuur en hem beschermen tegen weer en wind. De smartphone viel dus af.

Waarom dan de Teasi One-2?

Eerst hebben we recenties gelezen en kwam de Teasi er aardig uit. We blijven natuurlijk wel Nederlanders en dus is de prijs ook niet onbelangrijk. De Teasi One-2 verwiselt van eigenaar voor 150 euro, wat meer dan de helft goedkoper is dan de laatste Garmin modellen (Edge 800/1000). Natuurlijk heeft dit apparaat ook minder functies in vergelijking tot de Garmin, maar onze ervaring met de eerste Garmin was dat we 90% toch niet gebruikten.

Een ander groot voordeel is dat op de Teasi de OSM fietskaarten van zo’n 27 landen zijn voorgeinstalleerd. Dat maakt het heel eenvoudig: binnen Europa heb je altijd je kaartmateriaal beschikbaar. Dat was op die oude Garin nog wel eens anders. Het geheugen was niet al te groot en dus moest er steeds wanneer we in het buitenland gingen fietsen een andere kaart op gezet worden. Gedoe en als je het vergeet kun je nog niks. Sta je daar in de Ardennen en zie je alleen Luik en Namen op de kaart staan…

Voor het gebruik van de Teasi hebben we maar gehoopt op de goede afloop. De gelezen recenties gaven aan dat het apparaat goed te gebruiken is om een zelfgemaakte route te fietsen en dat hebben we dus maar aangenomen. Hieronder een verslag van onze ervaringen de eerste maanden.

Teasi One-2 Afmetingen en bevestiging

teasi_navigatieAllereest de afmetingen en het gewicht. De Teasi One-2 bevat een touchscherm van 77 x 46 mm en inclusief het omhulsel waarmee hij op het stuur wordt bevestigt zijn de afmetingen 110 x 65 x 22 mm en hij weegt 157 gram. De bevestiging op het stuur is heel handig gemaakt. Met twee tiewraps bevestig je de houder aan het stuur en met een easy-click systeem klik je de GPS unit zelf eenvoudig in of uit de houder.

Het aan en uitzetten gaat met een knopje aan de zijkant wat je relatief lang moet indrukken. Er vlak naast zit een ander knopje voor het navigeren als hij aanstaat. Dit kan in gebruik met handschoenen wat lastig zijn omdat de knopjes niet erg groot zijn. Het touchscreen is wel te gebruiken met handschoenen aan, maar is bij lange na niet zo gevoelig als bijvoorbeeld het scherm van een smartphone. Maar goed, wat wil je ook voor zo’n prijs…

Gebruiksvriendelijkheid van de interface

Als je Teasi aanzet kom je in een startscherm waar je via een aantal cirkelvormige buttons eenvoudig de verschillende functies kunt gebruiken. Centraal is de kaart, van belang als je een rondje fietst en af en toe even wat referentie nodig hebt van waar je bent. Via button geheugen kun je een track die je erop hebt gezet via de computer eenvoudig aanzetten, waarna je deze track kunt volgen. Hier is echter een valkuil waar je even aan moet wennen. Als je een track aanzet heb je de keuze hoe je die route wilt volgen. Zo kun je van start tot finish rijden of bijvoorbeeld vanaf het punt het dichtste bij tot startpunt of finish. Wanneer je met de auto naar een onbekende plek gaat om daar een route te rijden is het goed om vooraf ook even te kijken hoe het eerste stuk gaat zodat je snel weet of je de route goed hebt ingesteld. Misschien klinkt dit een beetje ingewikkeld, dus uitproberen maar en je komt er wel uit. Het voordeel van deze functionaliteit is dat als je een track hebt gevolgd en je wilt een stukje afsnijden, de route gewoon weer opgepakt wordt waar je er weer op komt. Enige nadeel, tijdens het afsnijden zal Teasi blijven piepen om je te vertellen dat je verkeerd rijdt.

De batterijduur van de Teasi is volgens de fabrikant 10-12 uur. Dat klonk wel aardig maar in de praktijk hebben we geen langere rit dan 6 uur kunnen maken. Hoewel de fabrikant schrijft dat je de volledige batterijduur pas haalt als hij 5 maal volledig is opgeladen en ontladen, moet ik nog zien dat we 10 uur lang kunnen navigeren. Een en ander hangt uiteraard ook af van de instellingen, bijvoorbeeld hoelang je het scherm laat verlichten.

En na iets langer gebruik?

Update 8 februari 2015 – 3 maanden lang hebben we Teasi nu gebruikt en er zijn nog twee punten die onbesproken waren gebleven. Wat ons de laatste tijd opvalt is dat bij het aanzetten van het apparaat het nogal lang duurt voordat de satellieten gevonden zijn en je plaats op de kaart correct wordt getoond. Eerst dacht ik dat het lag aan het feit dat ik Teasi thuis al aanzet (het opstarten duurt tenslotte ook even), de route inlaad en dan begin met fietsen. Als test ben ik dus eerder deze week gewoon gaan fietsen en heb ik Teasi tijdens het fietsen aangezet. Later heb ik dit nog eens herhaald. Soms pakt hij de satellieten heel snel op, soms duurt het beste lang met in het uiterste geval een tijdsduur van zo’n 10 minuten voordat we kunnen zien waar we fietsen. Dit is voor een ritje in de buurt nog door de vingers te zien: immers we weten er de weg. Maar voor in het buitenland is dit absoluut onprettig.

Een groot voordeel wanneer Teasi dan eindelijk jouw plaats op de kaart heeft bepaald is het volgen van een route die zichzelf kruist. Omdat je een route volgt (in tegenstelling tot onze oude Garmin waarop we tracks volgden, een broodkruimelspoor) wordt bij elke bocht of kruising netjes een pijltje in beeld gebracht en laat hij een piepje horen zodat je eenvoudig kunt nagaan of je rechts, links of rechtdoor moet. Dit is vooral heel fijn wanneer je route zichzelf kruist. Afgelopen week reden we een rondje in de buurt en dat kruiste elkaar vele malen. Geen enkele keer week Teasi af en we konden gemakkelijk navigeren. Dat is dus wel een grote plus!

Teasi als fietscomputer

teasi_fietscomputerHoewel veel fietsers wellicht al een fietscomputer op de fiets hebben kan ook Teasi gebruikt worden om je fietsgegevens op te slaan. De afstand, tijd, gemiddelde snelheid en maximale snelheid worden in elk geval bijgehouden. Dit gaat zonder tussentijds resetten cumulatief: alle afstanden worden bij elkaar opgeteld.

Je kunt eenvoudig van het ene naar het andere scherm met gegevens navigeren met behulp van de pijltjes toetsen. Daarnaast kun je de gegevens op elk gewenst moment resetten.

Conclusie

De Teasi One-2 is een heel fijn GPS apparaat voor een aantrekkelijke prijs. Hij is eenvoudig in gebruik, heeft in Europa al het benodigde kaartmateriaal voorgeinstalleerd en zelfgemaakte tracks kun je er prima op volgen. De batterijduur is echter aan de korte kant en de satellieten worden niet altijd even snel gevonden.

Gerelateerde artikelen

mountainbike symbool

‘Mountainbike’ route Sittard, Susteren, Echt

22 november 2014 – In de buurt bij ons huis in Sittard zagen we een tijdje geleden ineens een bordje met het bekende symbool van een mountainbike route, de driehoek met twee kleine rondjes eronder. We dachten dat we alle vaste mountainbike routes in het zuiden van Limburg inmiddels wel kenden, maar deze was nieuw voor ons. Zou er echt een mountainbike route zo dicht bij ons huis lopen?

Op een mooie herfstdag in november zijn we erop uit gegaan om deze onbekende route te fietsen. De route leidt ons eerst over een mooi geasfalteerd fietspad naar het Limbrichter bos. In dit bos veranderen onze bordjes ineens van kleur: tot nu toe hadden we witte bordjes met een zwarte pijl gevolgd, maar nu zijn ze ineens geel met grijs.

Al snel rijden we het bos weer uit en rijden we langs een doorgaande weg naar Nieuwstad. Hoewel we daar vaak doorheen fietsen, moesten we nu toch een afslag nemen die we nog niet kenden. Het blijkt een heel mooi pad te zijn waar je ook de de racefiets hard over zou kunnen fietsen. Dit moeten we onthouden voor de zomer. We komen uit in Susteren, fietsen een stukje tussen de bebouwing door, maar zodra we dit achter ons laten, komen we eindelijk op het eerste onverharde stuk van de route. Het heeft de afgelopen dagen goed geregend, en dit pad is een en al modder en plassen water. Dit is toch meer wat we van een mountainbike route verwachten.

mountainbike route Echt - Susteren - SittardWe komen uit bij de snelweg A2 uit en fietsen naar Dieteren. We moeten even het dorpje door, maar dan volgt het tweede stukje off-road van deze mountainbike route: opnieuw een pad tussen de weiden door, maar dit keer met iets minder modder. Inmiddels zijn we in Echt belandt en hier steken we het kanaal over. Langs het water fietsen we terug naar het zuiden. In Roosteren komen we via een paar onverwachte bochten opnieuw langs het kanaal terecht, maar nu op een heel smal pad. Dit volgen we helemaal tot Holtum. Daar slaan we af, de route leidt ons weer richting Limbricht. We krijgen nog een klein stukje off-road, maar dan komen we op een punt waar we eerder zijn geweest: het punt waar de bordjes van kleur veranderde.

De witte bordjes met zwarte pijl blijken een verbindingsstuk te zijn tussen de Windraakroute en de onbekende route die we net gefietst hebben (op Strava wordt deze route aangemerkt als ‘MTB Echt zuid’, maar we kunnen er weinig over terugvinden).

Ondanks dat we een heerlijke tocht gefietst hebben, heeft deze route weinig weg van een mountainbike route. Meer dan 90% van de route gaat over mooie, geasfalteerde wegen. Daarnaast is de route is bijna geheel vlak, wat het niet erg uitdagend maakt. De paar stukken die off-road waren, waren nu best vermakelijk, maar vooral omdat het de afgelopen dagen veel geregend heeft en ze vol modder en plassen waren. Al met al dus een leuke fietstocht, maar absoluut geen mountainbike route.

Gerelateerde artikelen

GripGrab-bandana

Bandana van GripGrab voor onder de helm

16 november 2014 – In de vorige product review heb ik de waterafstotende jas van Castelli getest. Nu is het tijd voor een heel ander product, namelijk een bandana voor onder de helm.

Dit voorjaar heb ik er ook een aangeschaft: een bandana voor onder de fietshelm. Niet te verwarren met de bandana die tennissers nog wel eens om het hoofd dragen (denk aan Carlos Moya vroeger) is dit een dun hoedje dat op het hoofd zit, onder de helm. Je kunt hem aan de achterkant vastknopen met de vrij lange stukken die aan de achterkant uitsteken. Nu ik de bandana een zomerseizoen uitgeprobeerd heb op de (race)fiets is het tijd voor een review.

Bandana van GribGrab

De bandana van GripGrab is er in verschillende kleuren: zwart, wit en geel. De gele leek me wat al te gek en die past niet mooi bij de rest van mijn uitrusting. De zwarte in principe wel, maar het leek me dat die erg warm zou worden. Het werd dus de witte. Deze verwisselde van eigenaar voor zo’n 15 euro, een schappelijke prijs vond ik.

Minder zweet in de ogen

Nu ik terugkijk op het afgelopen seizoen met deze witte bandana van GripGrab, is mijn eerste reactie: wat een fijn ding, wou dat ik die eerder had aangeschaft. Er zijn een aantal grote voordelen aan zo’n bandana. Te beginnen met een grote reductie in de hoeveelheid zweet die in je ogen terecht komt. Tijdens warme dagen en/of zware beklimmingen, wanneer het zweet overvloedig naar beneden komt, heb ik eerder wel eens een verschrikkelijk prikkerig gevoel in mijn ogen gehad. Dan zit je al af te zien op de fiets en dan loopt ook nog het zweet in je ogen! Dat was nu dusdanig minder dat alleen daarvoor de GribGrab een goede keus is.

GribGrab bandana uitgelegd

Met de stroken aan de achterkant maak je hem eenvoudig vast op je hoofd!

Verkoelend

Naast het verminderen van zweet dat in je ogen loopt is de bandana van GribGrab ook heel licht en je voelt hem niet op je hoofd. Op warme dagen kun je de bandana even onder kraan houden en dan opzetten wat direct een verkoelend effect brengt: erg plezierig. Dit in tegenstelling tot verkoeling door middel van een bidon over het hoofd want dat drupt nog wat na en dan loopt het ook allemaal in de glazen van mijn zonnebril. Daar had ik nu geen last van. Op warme dagen gewoon af en toe bij een waterpomp (genoeg te vinden in de regio van de Alpen waar we nu waren!) even onder kraan houden, uitknijpen en verwelkom de verkoeling!

Professioneel?

Of de bandana ook professioneel staat laat ik aan anderen over om over te oordelen. Feit is dat hij lekker zit en als je een professioneler gevoel hebt, dan fiets je misschien ook wel harder 😉 Enig nadeel dat ik heb ondervonden is dat de knoop waarmee hij achter het hoofd vastzit vrij snel in de weg gaat zitten bij het opzetten van je helm. Dit kost een klein beetje gewenning, maar dan is ook dat opgelost.

Ik raad deze bandana van GribGrab dan ook van harte aan.

fietsen in de herfst

Fietsen in de herfst

9 november 2014 – De klok is teruggegaan, de wintertijd is begonnen en de dagen worden weer korter. Het weer is niet meer zo mooi als een aantal weken geleden: we zitten midden in de herft. Hoe moet dat nu met de lekkere fietstochtjes? De wegen liggen vol met afgevallen bladeren en na ieder ritje op de racefiets zit de fiets compleet onder de modder. Boenen dus. Toch zou het jammer zijn om in de herfst en winter helemaal niet meer te fietsen.

Wij hebben naast een racefiets die we liever schoonhouden, gelukkig ook nog een andere sportfiets. Daarmee fietsen we in de herfst en winter als de wegen wat minder goed begaanbaar zijn. Met iets bredere banden met goed profiel en een breed stuur, is deze fiets uitermate geschikt om door modder te crossen. Een zwaar, technisch mountainbike parcours is teveel voor deze fietsen (ze hebben bijvoorbeeld geen vering), maar bospaden, paden door open velden of een eenvoudige mountainbike route is prima geschikt.

In de buurt van Sittard lopen twee vaste, uitgezette mountainbike routes: de Windraak route en de Nuth-Voerendaal route. De Nuth-Voerendaal route is relatief eenvoudig. Je fietst veel over asfalt of over paden die langs open velden lopen. Deze route is niet heel uitdagend, maar toch een leuk alternatief voor een tochtje over de doorlopende wegen. Met een lengte van ongeveer 35 km, is dit toch een mooi tochtje voor de zondag middag.

De Windraak route heeft heel wat meer uitdaging. Vooral in de buurt van het dorpje Sweikhuizen heeft de route een paar steile, technische beklimmingen en afdalingen. Als het een aantal dagen goed geregend heeft, wordt deze route er niet makkelijker op. Ook dit is dus een prima tochtje in de herfst in het Limburgse land te fietsen.

Naast de uitgezette routes kan je natuurlijk ook gewoon zelf op pad gaan. Ga van de weg af zodra je een mooi weggetje ziet, en fiets lekker door het mooie landschap. Je ziet vanzelf wel weer waar je uitkomt. Het gebied rond Sittard is hier prima geschikt voor, maar ook net over de grens in Duitsland zijn er genoeg mooie stukken waar je heerlijk kunt fietsen. Fietsen in de herfst is dus hartstikke leuk! Het is misschien alleen even wennen als je normaal op een racefiets over mooi asfalt rijdt…