Maandelijks archief: juli 2016

stuwmeer la gileppe

Verdwaald in Verviers

17 juli 2016 – De afgelopen weken hebben we veel gefietst in het gebied ten zuiden van Sittard. Het is hier erg mooi, maar we zijn inmiddels wel een beetje uitgekeken op de heuvels die hier liggen. Daarom hebben we besloten de auto te pakken om naar Nijswiller te rijden en vanuit daar een tocht te fietsen.

Het belooft een warme dag te worden, dus we gaan vroeg weg. Het is nog rustig op de weg en we zijn zo in Nijswiller. Een parkeerplek zien we hier niet zo snel en omdat het dorp nog kleiner is dan we verwacht hadden, zijn we er zo doorheen. We rijden door naar Wahlwiller waar we meer geluk hebben. We halen de fietsen van de auto en gaan op pad.

Een groot verschil met fietsen vanuit Sittard is dat je hier direct in de heuvels zit. Geen tijd om rustig op te warmen, maar gelijk klimmen. We fietsen via Mechelen naar Epen door de golvende heuvels, waar de stijgingspercentages gelukkig nog meevallen. Het is hier prachtig en we hebben gelijk het gevoel op vakantie te zijn.

Klimmen

henri chapelleIn Epen slaan we af van de doorgaande weg en beginnen we met de eerste klim van de dag. De Kuttingerberg brengt ons naar Sippenaken net over de grens in België. Vlak voor we de top bereiken hebben we nog uitzicht op Chateau de Beusdeal. Dit kasteel past perfect in het landschap. Als onze route in westelijke richting had gelopen, hadden we er dicht langs kunnen fietsen. Wij fietsen echter naar het zuiden, richting Hombourg.

De route die we uitgezet hebben is 130 kilometer lang. We zullen een behoorlijke tijd onderweg zijn en proberen de vaart erin te houden. Er volgen nu twee lange beklimmingen die grotendeels vals plat zijn. Zij leiden ons in een kleine 10 kilometer via Hombourg naar Henri-Chapelle waar we uitzicht hebben op het drielandenpunt.

Omleiding

rondje-verviers-1We fietsen verder richting het zuiden en als we de snelweg E40 gepasseerd hebben, draaien we af richting het westen. Het gaat voorspoedig, het daalt licht en het landschap is schitterend. We genieten van de tocht en het mooie weer draagt daar ook aan bij. Het plan is om via Bilstain naar Dolhain te fietsen, maar dat gaat helaas niet door. De afslag die we willen nemen is drastisch afgezet en er zit niets anders op dan rechtdoor te fietsen.

De doorgaande weg loopt richting Andrimont en we weten dat dit dorp tegen Verviers aanligt. Verviers is een vrij grote stad en we komen hier liever niet met de fiets. Helaas staan er in België niet zo veel verkeersborden als in Nederland en voor we het weten staan we na een flinke afdaling dan toch in Verviers.

Eenrichtingsverkeer

Hier uitkomen blijkt lastig. Bijna alle straatjes zijn eenrichtingsverkeer en ze gaan ofwel steil omhoog of steil omlaag. We dwalen wat rond door de buitenwijken van Verviers en na diverse keren naar boven en naar beneden gefietst te zijn, lukt het dan toch om Verviers aan de juiste kant te verlaten. Een omweg van zo’n 15 kilometer, maar we kunnen onze route vervolgen naar Limbourg.

We fietsen over de N61 en hadden verwacht dat dit een drukke weg zou zijn, maar in praktijk blijkt dit mee te vallen. Bovendien is het hier redelijk vlak, dus dat schiet lekker op. In Limbourg is het gedaan met de vlakke wegen. De weg langs het dorp is slechts 600 meter lang en wordt de Muur van Limbourg genoemd. Een toepasselijke naam, want het is er echt steil. We moeten even wachten voor een stoplicht wegens werkzaamheden en dan is tijd om naar boven te ploeteren.

Stuwmeer la Gileppe

stuwmeer la gileppe leeuwEén van de doelen van deze fietstocht is het stuwmeer van Gileppe. We slaan af van de Route de la Gileppe en fietsen het bos in. We moeten een hek door, maar voetgangersdoorgang staat open dus we fietsen door. Via enkele haarspeldbochten met flinke stijging fietsen we omhoog tot we de stuwdam bereiken. We hebben de hele dag nog weinig andere mensen gezien, maar hier is zowaar een beetje druk. Je kunt er zelfs een huifkartocht maken.

We pauzeren even om een broodje te eten en het bouwwerk te bekijken en vervolgen dan onze tocht. Die gaat verder met opnieuw een klim door de bossen rondom het stuwmeer. De benen beginnen langzamerhand moe te worden en de verwachting is dat er nog heel wat geklommen moet worden.

Baraque Michel

EupenEerst moeten we ruim 4 kilometer over de drukke N672. Dit is een alternatieve zijde van de Baraque Michel, maar niet echt leuk om te fietsen. Er is veel verkeer, terwijl het stijgt met 2 a 3%. De weg is kaarsrecht en saai. Er lijkt geen eind aan te komen. Dan zie je in de verte dat er een autoweg gekruist wordt, maar het duurt langer dan je verwacht om er te komen.

We overleggen even over de route. We hebben een behoorlijk stuk omgefietst in Verviers en besluiten af te snijden. We dalen de Baraque Michel af via een snelle afdaling en voor we het weten staan we in Eupen. Als we stoppen om de rest van de route te bepalen, blijken we voor een snackbar te staan. Een patatje gaat er best in, het is inmiddels lunchtijd, dus we pauzeren voor echte Vlaamse frieten met zure mayonaise in Duitstalig België. Dat smaakt uitstekend en geeft ons energie voor de rest van de tocht.

Terug naar Nederland

rondje verviersHet is nog even dwalen om uiteindelijk de juiste weg richting Nederland te vinden, maar dan fietsen we via Raeren, Eynatten, Kelmis en Moresnet naar Gemmenich. Hier zijn we weer op bekend terrein. De benen zijn inmiddels toe aan rust, maar we moeten nog even de pas naar de Wolfhaag, met zijn top op de grens van Nederland en België, over. Dit is de laatste ‘echte’ klim van de dag. Natuurlijk is het niet vlak in dit deel van Limburg, dus voor we de auto bereiken volgen er nog wat korte klimmetjes.

Eenmaal terug bij de auto kijken we met een goed gevoel terug op de tocht. Onze route is wat anders gelopen dan we gepland hadden, maar liep veelal over mooie rustige wegen. Een ideale besteding van de zondagmiddag.

GPS track

Wil je zelf dit rondje naar Verviers en het stuwmeer van La Gileppe fietsen? Download dan hier de GPS track.

Gerelateerde artikelen

boerderij keutenberg

De Doodeman

25 juni 2016 – Het is weekend en het weerbericht voorspelt kans op buien, regen, maar toch ook veel zonneschijn. Tijd voor een mooie fietstocht door de Limburgse heuvels. We fietsen hier vaak en een tijdje geleden hebben we er een project van gemaakt om zoveel mogelijk Limburgse heuvels te fietsen en in te tekenen op de kaart. Nu zijn er veel heuvels die we meer dan eens beklommen hebben, maar die nog niet op dit kaartje terecht zijn gekomen. En eigenlijk houdt dit ook in dat het al een tijdje geleden is dat we deze heuvels gefietst hebben. We zijn tenslotte al even bezig met dit project. De Doodeman bij Schin op Geul is één van deze heuvels, een hele zware.

Stammenhof

We beginnen onze fietstocht zoals gewoonlijk in Sittard en ons eerste doel is Valkenburg. We hebben een vaste route om hier te komen, maar we vinden dat toch wel wat saai. Daarnaast zijn en tussen Sittard en Valkenburg nog diverse klimmetjes die op ons lijstje staan, zo ook het Duistergatske. Dit is een mooie, rustige klim die door de natuur rond Sittard loopt. We komen vlakbij het dorp Sweikhuizen uit en dalen vervolgens de steile, smalle Stammenhof af. Tot onze verbazing komen we hier een auto tegen die hier naar boven probeert te rijden. Hij moet wel verdwaald zijn?

Wij fietsen ondertussen verder richting het zuiden langs de zandgroeve van Nagelbeek. Opnieuw een plek waar we nog zelden geweest zijn. Zodra we de huizen van Schinnen achter ons gelaten hebben, wordt het rustig en modderig. We fietsen over een geasfalteerde bosweg maar door het slechte weer van de afgelopen dagen ligt hier veel zooi op de weg. Gelukkig hebben we de racefietsen thuisgelaten en zijn we op de hybride fietsen, die zijn veel beter geschikt voor dit type weer en wegdek.

Omweg?

doodeman hellingDan bereiken we Valkenburg en pauzeren we even voor een boterham. We hebben het gevoel dat we veel verder gefietst hebben dan onze normale route naar Valkenburg. Een blik op de Strava app leert ons echter dat het ongeveer even ver was. Toch had deze route meer variatie en bovendien zijn we nu gelijk aan de goede kant van Valkenburg.

De volgende helling op het programma is namelijk de Sibbergrubbe. De Sibbergrubbe begint in een buitenwijkje van Valkenburg en loopt verrassend genoeg naar het dorp Sibbe. Het is vooral een hele mooie klim. Niet te steil en redelijk rustig door de bossen. Het enige nadeel van deze helling is dat hij wat verder doorloopt dan je zou verwachten. Zodra je de huizen van Sibbe ziet, lijkt het alsof je boven bent, maar het stijgt nog behoorlijk lang door in het dorp.

Regen

doodeman stijgingVanuit Sibbe fietsen we over het plateau naar Scheulder en Ingber. Hier dalen we af. Inmiddels begint het te regenen. De buienradar geeft aan dat het voorlopig niet droog wordt, dus we trekken een regenjasje aan. We vervolgen onze tocht richting Stokhem voor het doel van deze tocht: de Doodeman.

In Stokhem slaan we linksaf en gelijk begint de klim. De weg voor ons loopt steil omhoog, dus dat wordt terugschakelen. Helaas denkt mijn fiets daar anders over en blijft de ketting haperen. Ik moet stoppen om dit op te lossen, maar kan dan mijn tocht naar boven vervolgen. De Doodeman is inderdaad zo zwaar als in mijn herinnering: een steeds steiler wordende berg, dan even een iets vlakker stukje waar je een beetje kunt bijkomen en dan opnieuw een tweede stuk waar het veel steiler is dan je zou wensen. Dan is het toch echt gedaan met de Doodeman en is het freewheelen naar de boerderij op de top.

Na een korte pauze beginnen we aan de terugreis. Die begint met een afdaling van de Keutenberg. Altijd leuk om zelf naar beneden te fietsen, terwijl andere fietsers slingerend en zwoegend naar boven proberen te fietsen. Bij Ransdaal pakken we zelf nog een stevig klimmetje mee, maar dan fietsen we rustig naar huis. Het is meegevallen met de regen, maar zodra we thuis zijn, begint het hard te regenen. Goede timing dus!

Gerelateerde artikelen