Maandelijks archief: september 2016

Barrage Ry de Rome

Fietsen in de Franse Ardennen

12 augustus 2016 – Bij ‘Ardennen’ denk ik meestal direct aan de Belgische Ardennen, maar het gebied is groter. Ook in Luxemburg en het noorden van Frankrijk vind je een deel van de Ardennen. Voor het tweede deel van onze vakantie hebben wij dit jaar de Franse Ardennen als bestemming gekozen. In Revin hebben we een camping uitgezocht, omdat dit lekker centraal ligt voor twee mooie fietsroutes.

Vanuit Limburg is Revin slechts 200 kilometer rijden met de auto en met een ruime twee uur ben je er. Ideaal voor een vakantie waarbij je wel echt weg wilt zijn, maar geen lange reis wilt maken.

Op onze eerste dag zat het weer echter tegen. De hele dag regende het en we konden helaas niet veel meer doen dan in de tent een boekje lezen. Dag twee hadden we meer geluk. Het was nog steeds druilerig weer, maar het weerbericht beloofde beterschap. De temperatuur is gelukkig een stuk beter, dus we trekken optimistisch een zomeroutfit aan.

Langs de Maas

langs de maasDe route loopt grotendeels langs de Maas. Langs het water fietsen we naar Charleville. Hier hopen we te lunchen en daarna fietsen we via de Col du Loup terug naar Revin. Hoewel we net als tijdens onze eerste vakantiebestemming aan de Moezel langs een rivier fietsen, is het contrast enorm. Waar de Moezel omgeven wordt door gezellige dorpjes en het fietspad langs het water druk bezocht wordt, is het langs de Maas bijna uitgestorven.

Toch kan je er heerlijk fietsen. Het fietspad, een ‘voie verte’, is vlak en goed geasfalteerd en de natuur erg mooi. De rivier slingert door het landschap en wordt omgeven door beboste heuvels. De dorpjes die we tegenkomen vallen wat tegen, ze zien er vervallen uit, maar als je voor de natuur komt is dat geen probleem.

Charleville

CharlevilleWe volgen de Voie Verte tot we bij Charleville komen. We hebben gelezen dat hier een leuk plein zou moeten zijn. Het is even zoeken, maar als we de stad infietsen staat het ‘Place Ducale’ netjes op de bordjes aangegeven. Het Place Ducale blijkt een groot, rechthoekig plein te zijn, volledig omgeven door oude gebouwen waar nu vooral restaurantjes in gevestigd zijn. Er is ruim keuze voor de lunch en we kiezen een tentje waar al wat racefietsen voor geparkeerd zijn. Na een heerlijke maaltijdsalade en een ‘Emince de Boeuf gemarineerd in Chimay Rouge’ kunnen we er weer tegenaan.

Col du Loup

Col du LoupWe vervolgen onze tocht door eerst een stukje terug te fietsen tot Nouzonville. Hier begint de eerste en enige klim van de dag, de Col du Loup. Deze col komt voor op de lijst van Challenge BIG, dus we verwachten er heel wat van. Het blijkt echter een eenvoudige klim te zijn. Nergens wordt het steiler dan 4 a 5% en we kunnen gezellig het grootste gedeelte samen fietsen. Onderweg komen we nog een uitzichtpunt tegen, met zicht op de Maas. We klimmen naar boven om even van het uitzicht te genieten en fietsen daarna verder. Niet veel later bereiken we de top waar zowaar een bordje staat. Daar moeten we natuurlijk mee op de foto.

Dan dalen we af naar Montherme. Hier zijn we op de heenweg ook al doorheen gefietst, maar nu kunnen we kiezen: terug langs de Maas of door de heuvels. We kiezen voor het eerste, omdat ons morgen nog een zware tocht te wachten staat. We fietsen nog even lekker door langs het water en zijn zo terug bij de camping. Het was een heerlijke tocht, maar toch hadden we wel wat beter weer verwacht. Zou de zon morgen wel schijnen?

Mont Malgré Tout

plateau malgre toutOp de laatste dag van onze vakantie staat de zwaarste tocht op het programma. We staan op tijd op, zodat we alle tijd hebben voor de route. Het is nog bewolkt, zelfs een beetje koud en er hangt mist in de heuvels. We beginnen echter gelijk met een stevige klim, dus dat is geen probleem.

De eerst klim van de dag begint direct in het dorp, de Mont Malgré Tout. We zijn hier met de auto naar beneden gereden, dus we weten ongeveer wat ons te wachten staat. Zonder opwarming beginnen we aan de klim. Eerst komen er enkele haarspeldbochten met een stijging van 8-9%. In een van deze bochten staat een standbeeld met twee varkens als herinnering aan de slachtoffers van tweede wereldoorlog. We bekijken het, terwijl we langsfietsen, maar we kunnen niet stoppen. De klim is hier te zwaar voor. Na de sectie met haarspeldbochten wordt het nog zwaarder. De zon breekt door en het is gelijk warm. De bochten verdwijnen en het stijgingspercentage loopt op tot 11-12%. Er lijkt geen eind aan te komen, maar dan toch vlakt het ineens af tot een vals plat. We zijn nog niet boven, maar het zwaarste hebben we gehad.

We slingeren over het slechte asfalt naar Le Haut Butre. Nu zijn we op het plateau en er volgen een aantal mooie, eenvoudige kilometers. Het volgende dorp op onze route is Fumay. Dit ligt aan de Maas en we bereiken dit dorp via een mooie afdaling. In Fumay blijkt zelfs een mini-supermarkt te liggen waar we onze watervoorraad aan kunnen vullen.

België

Het volgende richtpunt is het Belgische Couvin. We vermoeden dat we minstens één berg over moeten, maar het hoogteprofiel is ons onbekend. De borden geven aan dat het 24 kilometer fietsen is naar Couvin.

Zolang we nog in Frankrijk zijn, gaat alles prima. Het asfalt is goed, er ligt een ‘fietspad’ langs de weg en het fietst prettig. Dan komt het bord ‘België’ in zicht. Op de grens stopt het fietspad, het asfalt verandert in een lappendeken en de weg begint te stijgen met 8%. Welkom in België. Dit houdt een tijdje aan, maar dan wordt het gelukkig makkelijker.

Barrage du Ry de Rome

barrage du ry de romeNa een snelle afdaling staan we midden in een klein dorpje met bakker. We eten wat en vervolgen dan onze tocht. We moeten nu een aantal kilometer langs een weg waar de auto’s wat harder mogen rijden. Dit is niet het leukste deel, maar gelukkig bereiken we Petigny snel. Hier ligt de tweede BIG die we vandaag willen beklimmen, de Barrage du Ry de Rome. De beklimming begint al in het dorp en het is gelijk steil. We laten het dorp snel achter ons, maar ook in de bossen blijft het zwaar. Er zijn verschillende stroken van 11-12% en het is inmiddels erg warm. Een behoorlijk zware klim dus. Zodra we een kruispunt zien denken we dat we boven zijn. Het stijgt hier immers niet meer.

Als we doorrijden volgt zelfs de afdaling, maar niet voor lang. Even later stijgt het weer vrolijk verder. De echte top ligt bij het stuwmeer. We stoppen even voor wat foto’s en vervolgen dan onze route. Die loopt langs het meer en dat blijkt een erg mooi stuk te zijn. Het meer is groter dan we verwacht hadden, maar het fietst gemakkelijk. Het is er vlak, totdat we bijna rond zijn. We worden verrast door een steil heuveltje van 9%.

Omleiding

stuwmeerDe volgende bestemming van deze fietstocht is Rocroi, maar voordat we hier zijn krijgen we te maken met een omleiding. Het lijkt alsof er een nieuwe weg aangelegd wordt en de huidige weg houdt gewoon op te bestaan. We zijn hier niet om te veldrijden, dus er zit niets anders op dan terug te gaan en de omleiding te volgen. Gelukkig hoeven we niet al te ver om te fietsen over een rustige, golvende weg.

Zonder verdere moeilijkheden bereiken we Rocroi. Hoewel dit een mooi stadje schijnt te zijn, pakken wij enkel een klein puntje mee. We zijn al een behoorlijke tijd onderweg en zitten niet te wachten om verdere omleidingen. De weg terug naar de camping is eenvoudig. We dalen af naar het tweede stuwmeer van de dag en stoppen hier even bij het uitzichtpunt. Dan dalen we verder naar Revin. We fietsen door een betere buurt van het dorp terug naar de camping en kijken heel tevreden terug op deze mooie, afsluitende fietstocht van de vakantie.

Gerelateerde artikelen

Uitzicht op Trittenheim

Fietsen in de heuvels rond de Moezel

5 augustus 2016 – Voor wie lekker wil fietsen in de heuvels of trainen voor het hooggebergte, maar niet te lang in de auto wil zitten, is de Moezel een ideaal fietsgebied. Vanaf Maastricht zit je met 200 – 250 autokilometers rijden in Duitsland aan deze kronkelende rivier. Bekende plaatsen langs de Moezel zijn Trier en Koblenz, maar ook in de tussengelegen plaatsen is het goed toeven.

Voor wielrenners is dit gebied ideaal. Wil je een eenvoudige, vlakke tocht? Dan gebruik je het fietspad langs de Moezel. Toch liever een zwaardere route? Dan hoef je enkel maar bij de rivier weg te fietsen en je bevindt je ineens midden in de heuvels.

Trittenheim

Begin augustus zijn we voor een korte vakantie langs de Moezel naar Trittenheim gereden, een klein, gezellig dorpje aan de rivier. Dit is een goede uitvalsbasis voor fietstochten naar de Erbeskopf en de Stumpferturm, twee bergen die voorkomen op de lijst van . Het dorp heeft een kleine supermarkt, slager en bakker, precies genoeg om enkele dagen mee door te komen. Ook zijn er restaurantjes en diverse ‘Weingut’. We waren niet bekend met dit verschijnsel, maar komen er al snel achter dat er langs de Moezel velen te vinden zijn.

Bernkastel-Kues

Bernkastel-KuesDe eerste fietsdag staat er een tocht naar de Stumpferturm op het programma. De tocht begint eenvoudig met 30 kilometer over het fietspad langs de Moezel. We volgen de rivier in noordelijke richting en verbazen ons gelijk over de grote hoeveelheid wijnranken die overal op de berghellingen en langs het fietspad groeien. Het is hier bijzonder prettig fietsen. We komen verschillende gezellige dorpjes tegen en als je de rivier overkijkt, heb je het idee dat je naar een legpuzzel kijkt.

Het fietspad is goed te doen. De meeste mensen zijn echter niet op de racefiets, maar het is goed geasfalteerd en breed genoeg om al deze mensen te passeren. We volgen de Moezelroute tot Bernkastel-Kues. Dit blijkt een supertoeristische plaats te zijn met rondvaartboten, eetkraampjes, overvolle parkeerplaatsen en heel veel mensen. Voor ons is dit het punt waarop we de heuvels in gaan, maar eerst pauzeren we nog even voor een broodje. Dan moeten we een smal straatje met kasseien door en komen we in een drukke winkelstraat. Dat wordt lopen… Waarom hebben we de route door deze straat laten lopen? Aan de rand van Bernkastel-Kues komen we erachter: het alternatief was een donkere tunnel voor auto’s.

Stumpfer turm

stumpfer turm, hunsruck hochstrasseHier begint ook de klim naar de Stumpfer Turm. We waren voorbereid op een behoorlijk steile klim, maar dat bleek erg mee te vallen. Tijdens de beklimming wordt het niet steiler dan 4-5%, waardoor Pim en ik zelfs gezamenlijk naar boven kunnen fietsen. Het landschap is erg mooi en de haarspeldbochten geven je het gevoel in het hooggebergte te zijn.

Vlak voor we de top bereiken, moeten we bij een rotonde een drukke weg op, de Hunsruckhochstrasse. Gelukkig niet lang, want een paar honderd meter verder zijn we bij de toren. Althans, wat daar van over is. Ooit heeft hier een burcht gestaan, maar nu is er nog slechts een toren. Het is niet zo’n mooie plek, maar goed genoeg om een broodje te eten.

We vervolgen onze tocht door het schitterende landschap. De weg golft door de heuvels en klimmen en dalen wisselen elkaar af. Dit gaat door tot we Horath bereiken. Hier volgt een mooie, snelle afdaling. Het is heel overzichtelijk, het asfalt is goed en we zijn zo beneden. We zijn nu bijna bij de camping, maar niet voordat we de laatste klim van de dag doen. Boven hebben we een perfect uitzicht op Trittenheim, de rivier en omliggende dorpjes. Een mooie afsluiting van onze eerste fietsdag langs de Moezel.

Flink klimmen

Op de tweede fietsdag staat de Erbeskopf op het programma, met een hoogte van 816 meter is dit de hoogste berg uit het Rijnland-Palts. We beginnen onze fietstocht dit keer direct met een flinke klim. Vanaf de camping kunnen we de weg omhoog zien zigzaggen en gisteren zijn we hier naar beneden gekomen. We weten dus ongeveer wat ons te wachten staat en het is inderdaad zwaar. Een bordje waarschuwt ons voor stijgingspercentages tot 9% en dat blijkt goed te kloppen.

De tocht is behoorlijk wat zwaarder dan op dag 1. Er moet veel geklommen worden en het is wat steiler. We fietsen in zuidelijke richting naar Beuren, maar voordat we hier zijn staan we ineens op een t-splitsing met uitzicht. Dit is een prima plek om een broodje te eten. We zijn nog maar 16 kilometer onderweg, maar hebben al 500 hoogtemeters gehad. Best intensief.

Erbeskopf

We fietsen door naar Thalfang waar de klim naar de Erbeskopf begint. De berg staat netjes aangegeven met bordjes, maar die leiden ons over een drukke weg waar we niet mogen en willen fietsen. We proberen binnendoor om te rijden, maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig. We komen op een pad dat afgezet is door een vrouw die haar paarden laat oversteken en belanden daarna op een mountainbike pad. Er zit niets anders op dan om te keren. Uiteindelijk lukt het ons de weg naar de Erbeskopf te vinden.

Deze blijkt vrij onregelmatig te stijgen. Grote delen zijn eenvoudig met een stijging rond de 2-3%, maar dan wordt het zwaar. Het wordt steiler en lange tijd geeft de teller 8-9% aan. Na dit steile stuk komen de eerste borden voor de Erbeskopf en het Hunsruckhaus in zicht. Dit is echter nog niet de top van de berg, wij moeten nog even verder. Anderhalve kilometer verder slaan we af. We komen op een hele rustige weg waar we de laatste kilometers naar de top afleggen. Het wordt nog even wat steiler, maar niet de 8% die staat aangegeven.
Erbeskopf

Eettentje gezocht

Op de top hadden we een eettentje verwacht. Het is tenslotte het hoogste punt uit de omgeving, maar er is enkel een militaire basis. De klim naar de hoogste berg levert wel een heel mooi uitzicht op. Via een houten loopbrug kom je bij een uitzichtpunt en door het heldere weer kunnen we ver kijken.

Inmiddels hebben we wel trek gekregen. Toen we langs het Hunsruckhaus fietsten, leken er eettentjes te zijn, maar dat blijkt in praktijk toch tegen te vallen. We eten dus onze eigen broodjes die ons heel goed smaken en beginnen dan aan de terugweg.

Het dalen gaat voorspoedig. We slaan af bij Deuselbach en komen opnieuw op een weg die ongeschikt is voor de racefiets. Hier moeten we opnieuw even zoeken naar een alternatief, maar al snel hebben we de route weer opgepakt. We komen nu op een heel mooi stuk. Een smalle weg golft door het landschap. Even zijn we bang dat de weg onverhard wordt, maar dat is gelukkig niet het geval.

We komen dichterbij de camping en weten dat er nog een lange afdaling moet komen. Helaas is het asfalt erg slecht, dus we kunnen niet echt genieten van deze afdaling. Toch kan deze afdaling onze plezier in de tocht niet bederven. We hebben weer heerlijk gefietst.

Een aanrader?

Deze twee fietsentochten rond de Moezel waren voor ons de eerste kennismaking met dit gebied. Het is ons bijzonder goed bevallen. Het landschap is schitterend. Er zijn voldoende rustige wegen waar je lekker kunt fietsen. En doordat je kunt kiezen tussen een vlakke tocht langs de Moezel of juist de bergen opzoekt, is er veel variatie mogelijk. Wij gaan hier zeker nog eens terugkomen.

Gerelateerde artikelen