Fietsen in de heuvels rond de Moezel

Uitzicht op Trittenheim

5 augustus 2016 – Voor wie lekker wil fietsen in de heuvels of trainen voor het hooggebergte, maar niet te lang in de auto wil zitten, is de Moezel een ideaal fietsgebied. Vanaf Maastricht zit je met 200 – 250 autokilometers rijden in Duitsland aan deze kronkelende rivier. Bekende plaatsen langs de Moezel zijn Trier en Koblenz, maar ook in de tussengelegen plaatsen is het goed toeven.

Voor wielrenners is dit gebied ideaal. Wil je een eenvoudige, vlakke tocht? Dan gebruik je het fietspad langs de Moezel. Toch liever een zwaardere route? Dan hoef je enkel maar bij de rivier weg te fietsen en je bevindt je ineens midden in de heuvels.

Trittenheim

Begin augustus zijn we voor een korte vakantie langs de Moezel naar Trittenheim gereden, een klein, gezellig dorpje aan de rivier. Dit is een goede uitvalsbasis voor fietstochten naar de Erbeskopf en de Stumpferturm, twee bergen die voorkomen op de lijst van . Het dorp heeft een kleine supermarkt, slager en bakker, precies genoeg om enkele dagen mee door te komen. Ook zijn er restaurantjes en diverse ‘Weingut’. We waren niet bekend met dit verschijnsel, maar komen er al snel achter dat er langs de Moezel velen te vinden zijn.

Bernkastel-Kues

Bernkastel-KuesDe eerste fietsdag staat er een tocht naar de Stumpferturm op het programma. De tocht begint eenvoudig met 30 kilometer over het fietspad langs de Moezel. We volgen de rivier in noordelijke richting en verbazen ons gelijk over de grote hoeveelheid wijnranken die overal op de berghellingen en langs het fietspad groeien. Het is hier bijzonder prettig fietsen. We komen verschillende gezellige dorpjes tegen en als je de rivier overkijkt, heb je het idee dat je naar een legpuzzel kijkt.

Het fietspad is goed te doen. De meeste mensen zijn echter niet op de racefiets, maar het is goed geasfalteerd en breed genoeg om al deze mensen te passeren. We volgen de Moezelroute tot Bernkastel-Kues. Dit blijkt een supertoeristische plaats te zijn met rondvaartboten, eetkraampjes, overvolle parkeerplaatsen en heel veel mensen. Voor ons is dit het punt waarop we de heuvels in gaan, maar eerst pauzeren we nog even voor een broodje. Dan moeten we een smal straatje met kasseien door en komen we in een drukke winkelstraat. Dat wordt lopen… Waarom hebben we de route door deze straat laten lopen? Aan de rand van Bernkastel-Kues komen we erachter: het alternatief was een donkere tunnel voor auto’s.

Stumpfer turm

stumpfer turm, hunsruck hochstrasseHier begint ook de klim naar de Stumpfer Turm. We waren voorbereid op een behoorlijk steile klim, maar dat bleek erg mee te vallen. Tijdens de beklimming wordt het niet steiler dan 4-5%, waardoor Pim en ik zelfs gezamenlijk naar boven kunnen fietsen. Het landschap is erg mooi en de haarspeldbochten geven je het gevoel in het hooggebergte te zijn.

Vlak voor we de top bereiken, moeten we bij een rotonde een drukke weg op, de Hunsruckhochstrasse. Gelukkig niet lang, want een paar honderd meter verder zijn we bij de toren. Althans, wat daar van over is. Ooit heeft hier een burcht gestaan, maar nu is er nog slechts een toren. Het is niet zo’n mooie plek, maar goed genoeg om een broodje te eten.

We vervolgen onze tocht door het schitterende landschap. De weg golft door de heuvels en klimmen en dalen wisselen elkaar af. Dit gaat door tot we Horath bereiken. Hier volgt een mooie, snelle afdaling. Het is heel overzichtelijk, het asfalt is goed en we zijn zo beneden. We zijn nu bijna bij de camping, maar niet voordat we de laatste klim van de dag doen. Boven hebben we een perfect uitzicht op Trittenheim, de rivier en omliggende dorpjes. Een mooie afsluiting van onze eerste fietsdag langs de Moezel.

Flink klimmen

Op de tweede fietsdag staat de Erbeskopf op het programma, met een hoogte van 816 meter is dit de hoogste berg uit het Rijnland-Palts. We beginnen onze fietstocht dit keer direct met een flinke klim. Vanaf de camping kunnen we de weg omhoog zien zigzaggen en gisteren zijn we hier naar beneden gekomen. We weten dus ongeveer wat ons te wachten staat en het is inderdaad zwaar. Een bordje waarschuwt ons voor stijgingspercentages tot 9% en dat blijkt goed te kloppen.

De tocht is behoorlijk wat zwaarder dan op dag 1. Er moet veel geklommen worden en het is wat steiler. We fietsen in zuidelijke richting naar Beuren, maar voordat we hier zijn staan we ineens op een t-splitsing met uitzicht. Dit is een prima plek om een broodje te eten. We zijn nog maar 16 kilometer onderweg, maar hebben al 500 hoogtemeters gehad. Best intensief.

Erbeskopf

We fietsen door naar Thalfang waar de klim naar de Erbeskopf begint. De berg staat netjes aangegeven met bordjes, maar die leiden ons over een drukke weg waar we niet mogen en willen fietsen. We proberen binnendoor om te rijden, maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig. We komen op een pad dat afgezet is door een vrouw die haar paarden laat oversteken en belanden daarna op een mountainbike pad. Er zit niets anders op dan om te keren. Uiteindelijk lukt het ons de weg naar de Erbeskopf te vinden.

Deze blijkt vrij onregelmatig te stijgen. Grote delen zijn eenvoudig met een stijging rond de 2-3%, maar dan wordt het zwaar. Het wordt steiler en lange tijd geeft de teller 8-9% aan. Na dit steile stuk komen de eerste borden voor de Erbeskopf en het Hunsruckhaus in zicht. Dit is echter nog niet de top van de berg, wij moeten nog even verder. Anderhalve kilometer verder slaan we af. We komen op een hele rustige weg waar we de laatste kilometers naar de top afleggen. Het wordt nog even wat steiler, maar niet de 8% die staat aangegeven.
Erbeskopf

Eettentje gezocht

Op de top hadden we een eettentje verwacht. Het is tenslotte het hoogste punt uit de omgeving, maar er is enkel een militaire basis. De klim naar de hoogste berg levert wel een heel mooi uitzicht op. Via een houten loopbrug kom je bij een uitzichtpunt en door het heldere weer kunnen we ver kijken.

Inmiddels hebben we wel trek gekregen. Toen we langs het Hunsruckhaus fietsten, leken er eettentjes te zijn, maar dat blijkt in praktijk toch tegen te vallen. We eten dus onze eigen broodjes die ons heel goed smaken en beginnen dan aan de terugweg.

Het dalen gaat voorspoedig. We slaan af bij Deuselbach en komen opnieuw op een weg die ongeschikt is voor de racefiets. Hier moeten we opnieuw even zoeken naar een alternatief, maar al snel hebben we de route weer opgepakt. We komen nu op een heel mooi stuk. Een smalle weg golft door het landschap. Even zijn we bang dat de weg onverhard wordt, maar dat is gelukkig niet het geval.

We komen dichterbij de camping en weten dat er nog een lange afdaling moet komen. Helaas is het asfalt erg slecht, dus we kunnen niet echt genieten van deze afdaling. Toch kan deze afdaling onze plezier in de tocht niet bederven. We hebben weer heerlijk gefietst.

Een aanrader?

Deze twee fietsentochten rond de Moezel waren voor ons de eerste kennismaking met dit gebied. Het is ons bijzonder goed bevallen. Het landschap is schitterend. Er zijn voldoende rustige wegen waar je lekker kunt fietsen. En doordat je kunt kiezen tussen een vlakke tocht langs de Moezel of juist de bergen opzoekt, is er veel variatie mogelijk. Wij gaan hier zeker nog eens terugkomen.

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *