Col du Galibier

col du galibier bordje

19 augustus 2013 – We zijn op vakantie in de Franse Alpen en vandaag staat de Col du Galibier op het programma. Twee jaar geleden zijn we ook al eens aan deze berg begonnen, maar toen moesten we halverwege omkeren wegens slecht weer.

Nu willen we de Galibier toch echt beklimmen en we staan om half 7 op. De tocht begint met 13 kilometer fietsen naar Saint-Michel-de-Maurienne. Dit is niet het meest interessante stuk van de tocht. Het is een drukke, doorlopende weg, maar we zijn vroeg en er zijn nog weinig auto’s. Er blijkt zelfs een soort ‘fietspad’ langs de weg te lopen. Even later staan we aan de voet van de Col du Télégraphe, we zien de top al liggen in de verte. We peddelen rustig naar boven, we moeten 12 kilometer en 840 hoogtemeters afleggen om de top van de Télégraphe te bereiken. Ook op deze col zijn nog weinig auto’s te bekennen, dat is prettig fietsen. Er is veel beschutting en het is een erg fijne klim. Steilere stukken van 9% worden afgewisseld met stukken van 6%, dit is goed te doen. Op de top van de Col du Télégraphe worden we verwelkomd door een paard en een stegosaurus van stro. We eten even wat en dan beginnen we de 5 kilometer lange afdaling naar Valloire.

Valloire

In Valloire, een toeristisch skidorp, vullen we onze bidons bij. De Col du Galibier gaat hier echt beginnen. De lucht is bewolkt, maar we gaan ervoor. De eerste kilometers zijn vrij gemakkelijk en we laten Valloire snel achter ons. Gestaag klimmen we door tot Le Plan Achat op 1968 meter. Nog 8 kilometer te gaan, maar hier begint de Galibier pas echt. De kilometers die nu nog volgen stijgen met 8 – 10%. We fietsen rustig verder, terwijl de lucht steeds verder betrekt. Het is inmiddels zwaar bewolkt. Natuurlijk geeft dit mooie uitzichten van bergtoppen die midden in de wolken hangen, maar we hopen vooral dat het droog blijft.

Regen op de Galibier

col du galibier uitzichtNaarmate we hoger komen, begint het toch wel koud te worden, dus we stoppen even om een jasje aan te trekken. Ook voelen we nu de eerste spetters. Op 1 kilometer van de top is de splitsing waar de auto’s de Galibier-tunnel kunnen nemen. Met de fiets mag je hier niet in en neem je de weg verder naar boven. Deze laatste kilometer is behoorlijk steil en het begint ook goed door te regenen. Op de top is helaas weinig te zien, er zijn enkel dikke wolken en mist, terwijl we inmiddels behoorlijk nat zijn. Snel dalen we af naar het restaurant dat zich naast de Galibier-tunnel bevindt. Hier drinken we warme chocolademelk en proberen we op te warmen. Na een tijdje lijkt het wat droger te worden en we gaan weer op weg. De afdaling over de drijfnatte weg gaat heel goed, maar het is vooral erg koud. Nat en koud. Met enige regelmaat fietsen we door een wolk heen en is het zicht erg slecht. We bereiken Valloire zonder problemen en voelen ons een ijsklompje. Gelukkig volgen er nu 5 kilometers waarin wat geklommen moet worden, terug naar de Col du Télégraphe. Niet al te steil, maar genoeg om het weer warm te krijgen.

Nadat we ook de Télégraphe afgedaald zijn, zijn we weer terug in het dal. Hier is het gelukkig een stuk warmer dan bovenop de berg. Het scheelt bijna 20 graden en we warmen lekker op. Terug op de camping nemen we een douche om de modder van onze benen te spoelen. Na een heerlijke pizza vallen we moe maar voldaan in slaap van dit avontuur.

Terug met de auto

De volgende dag is het weer een stuk beter en we besluiten met de auto terug te gaan naar de top van de Col du Galibier. De lucht is strakblauw en we hebben nu wel fantastische uitzichten. We parkeren de auto naast het restaurant waar we gisteren onszelf nog opgewarmd hebben met warme chocolademelk. De laatste kilometer lopen we naar boven. Er blijkt een orientatietafel te zijn. Hiervoor moet je nog iets verder naar boven klauteren, maar dan heb je ook zicht op alle bergen in de omgeving.

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *